Algemeen letterkundig lexicon
(2012-....)–Anoniem Algemeen letterkundig lexicon–rijmverdoezelingTerm op het gebied van de klank, door Vestdijk als ‘het interessantste onderwerp’ uit de theorie van het rijm genoemd. Doordat de dichter het herhaald optreden van eindrijm als hinderlijk gaat ervaren (te nadrukkelijk, eentonig, schools, dreunerig), zoekt hij wegen om dit nadeel op te heffen. Tot dit doel zijn twee methoden in gebruik. De eerste is die van toepassing van het enjambement, de tweede die van de accentverschuiving (accent-1). Wat betreft het enjambement, kan men opmerken dat dit de aandacht van het eindrijm afleidt. Als voorbeeld van de toepassing van het enjambement dienen de volgende regels van M. Nijhoff: Mijn meester wil de wereld vrolijk maken, De accentverschuiving geschiedt zo, dat de rijmgever de klemtoon van de rijmvrager niet herhaalt, zoals blijkt uit vergelijking van de vijfde regel met de tweede uit onderstaand fragment: Zie naar mijn armen! Zie de wereld zijn Lit: S. Vestdijk, De glanzende kiemcel (reprint, 2007), p. 90-99.
|
|