Naaukeurige beschryving der uitwendige godtsdienst-plichten, kerk-zeden en gewoontens van alle volkeren der waereldt. Deel 3
(1728)–Bernard Picart–XI. Hoofdtstuk.
| |
[pagina 121]
| |
gesteente versiert. Een Deveta, Indre Doumena genoemt, die met een kar in den Hemel en op de Aarde rent, en snelder dan de Windt is, op deeze Berg stilhoudende, vond 'er een plaats die hem behaagelyk scheen, om 'er zich met zyn Vrouw te vermaaken; en nadat hy zich gewasschen had, zag hy een Monesvara voorby gaan, doch bewees hem geene eer. Deeze Monesvaras zyn nochtans een soort Heiliger en verhevener als de Devetas, want deeze laatste zullen niet in 't Paradys komen: maar nadat zy hunnen tydt hebben voleindigt, word vereischt dat ze weder in deeze Waereldt komen. De Monesvara was te meer door de onheuschheit van den Deveta beleedigt, toen hy wist dat hy niet door onkunde gezondigt had: maar door hoogmoedt. Gy zult een Olifant worden, zeide hy, als by vervloeking, en in de plaats van Vrouwen, zult gy in uw gezelschap niet dan wyfjes Olifanten hebben; want eveneens gelyk wy plompe en onweetende menschen Ezels noemen, geeft deezen Landaart de naam van Olifanten aan trots en opgeblazene menschen. Ga naar margenoot+ De Deveta verbaast over deeze uitspraak, wilde zynen mislag verbeeteren; hy onderwierp zich en verzocht vergiffenis: maar alles wat hy verwerven kon, was dat hy na een zekeren tydt, zyne eerste gedaante wederom aanneemen zoude. Voor 't overige was het besluit onherroepelyk; dus wierd hy op deezen zelfden Berg in een Olifant herschept, en had tien Lac-CotisGa naar voetnoot(a) Wyven, waarmede hy een langen tydt leefde, zonder Tygers, noch Leeuwen, noch andere wilde dieren te vreezen. 't Gebeurde eens dat hy naar een Vyver om te drinken ging, een Krokodil hem by het been vatte, en zonder het los te laaten, schoon hy zich verweerde, hem 't echter ontrukte. Weder gekomen om uit de zelfde Vyver te drinken, greep hem de Krokodil anderwerf: maar zonder hem by den voet te vatten. Daar geschiedde toen onder hen een strydt van duizend jaaren; doch de strydende partyen waren ongelyk, want de krachten van den Olifant verzwakten, daar die van den Krokodil vermeerderden, doordien die in zyn Element was. De nederlaag van den Olifant wierd eindelyk het einde zyner Herschepping. Het eerste werk 't welk hy door 't gebruik van zyne reden verrichte, was op Godt te denken, hem te bidden en lofzangen in zynen bedroefden staat t'zamen te stellen. Hy was zoo zwak dat hy Godts naam niet meer uitspreeken kon, toen Vistnou op de Garouda geklommen hem te hulp quam, en de Wapenen Jeckeram gaf, die van Diamanten waren. Indre Doumena bediende 'er zich van om het hoofdt van den Krokodil te vermorsselen, en hy naaderde zynen Verlosser om hem te bedanken. Vistnou hem ongemeen afgemat ziende, raakte hem aan, en genas hem van zyne vermoeitheit. Hy wierd dan weder in zynen voorigen Staat herstelt, en gaf blyken van zyne erkentenis aan Vistnou door den Dienst en eer die hy hem bewees, en Vistnou verleende een volkomen vergisfenis aan een ieder die deeze Historie verhaalen zou. |
|