Van de Schelde tot de Weichsel. Deel 2: Neder-Duitschland
(1882)–L. Leopold, Joh. A. Leopold–De truue Swester èrGa naar voetnoot(18) LichGa naar voetnoot(19).Èr Edlef Brooder güng to See,
Smuck Elke stunn und ween,
De Backen witt as witten Snee:
Schull see en wedder seen?
Op Groonland foer siin smuckes Schip,
Und leep faer frische Briis;
See sluck und snuckerGa naar voetnoot(20), bleek um't NippGa naar voetnoot(21),
Se dach an Storm und Jis.
Miin Süster, säd he, as he uut
Van't Land in See nu lèdGa naar voetnoot(22),
Van't Harwst den sett en Lüch faert Ruut,
Dat ik droapGa naar voetnoot(23) de rechte Stèd.
De Stormmoand brook mit Weddern loos,
Èr leeg'tGa naar voetnoot(24) so angsti an,
Und nix ni geew er Haeg und Troos,
See seeg èrn Brooder man.
Faer't lütje Ruut de Lüch,
De glèm daer GuusGa naar voetnoot(28) und Hees so wiit
Wiit aewer Watt und Büch.
Aloabends brenn se kloar und hell,
Doch keem ni Schip noch MoatGa naar voetnoot(29)
Und nümms, de èr dervan vertell,
Und't worr in't Joar all loat.
| |
[pagina 212]
| |
De Winter gung, dat Faeerjoar keem,
Dat lüch, dat wiit man't seeg;
As wen de Doot de Farw èr neem,
Keek Elke uut so leegGa naar voetnoot(1).
Un saeben Joaren gungn in't Land,
De Swester brenn èr Lich;
De See de tiiGa naar voetnoot(2) an'n Halligstrand,
Se broch den Brooder nich.
Doo seegen ins de Noawerslüd,
Dat Alls doar düster weer;
Se gissen: Wat dat wull bedüd?
Und worrn all halfwègs heerGa naar voetnoot(3).
Wat see wull moakt de truue Diern?
Is doch èr Brooder doar?
Und leepen lank, um mit to fiern;
Doch weer der nix van woar.
Dat KoatGa naar voetnoot(4) was still und too de Klink;
Se brooken angsti rin:
Doar seet se, Doodes swoar de PlinkGa naar voetnoot(5),
Dat Gesich noa 't Woater hin.
(Ditmarschen.)
Boysen van Nienkarken.
|
|