De gheestelycke vryagie
(1624)–Anoniem Gheestelycke vryagie, De–Hier begeert de Bruydt meer en meer in sijne liefde ontsteken te worden.
O Liefde vverckt in my
V vruchtbaerighe wercken
En maeckt mijn ziele vry
Van sondighe slaevernije
En ydele fantasy
V vvesen soet en bly
Leert my altijdt aenmercken.
O liefde door v ghevvelt
VVilt toch in my vervvinnen
VVat mijnen gheest ontstelt
En mijn ziele verbelt
| |
[pagina 273]
| |
Oft door verdriet seer quelt
Maeckt dat mijn herte smelt
door liefhebben en minnen.
O liefde door v kracht
Nemt my toch heel ghevanghen
Laetet sonder verdrach
Soo vvel door nacht en dach
Met al dat ick vermach
Veel meer dan ick oyt plach
Mijn ziel naer v verlanghen.
O liefde my toch doorvvont
Door uvve scherpe schichten
Doorgaet toch mijnen grondt
En maeckt my heel ghesont
En wilt my leeren den vondt
Om vrolijck tot alderstondt
Door looff my tot v te rechten.
O liefde ô hoochste goedt
VVilt toch in my verteren
Al vvat dat mijn ghemoedt
Van v vervremden doet
En in my belet der minnen vloedt
En my v vvesen soet
Dus langhe doet ontberen.
O liefde, ô beste deel
Datmen sou moghen verkiesen
O kostelijck iuweel
| |
[pagina 274]
| |
O aldersterckste kasteel
In v vermaeckelijck pryeel
Begheer' ick in't gheheel
My selven te verliesen.
O liefde, ô charitaet
Sterck boven alle krachten
Vvven smaeck delicaet
Soet boven honingh raedt
Laet mijn ziele komen te baet
En door uvven vvysen raedt
VVilt mijn droefheydt versachten.
O liefde, ô Godt myn Heer
Heer boven alle Heeren
VVilt doch meer en meer
Myn herte broos en teer
In v liefde ontsteken seer
En my tot uvver eer
Al gheheel tot v keeren.
|
|