De gheestelycke vryagie
(1624)–Anoniem Gheestelycke vryagie, De–
[pagina t.o. 207]
| |
![]()
Frustra Boreas minatur
Frustra fulmen debacchatur,
Frustra spumant caerula:
Dum in corde lectum strauit
Atque sponsus dormitauit,
Tuta ridet sponsula.
| |
[pagina 207]
| |
Een seer schoon ghebedt naer de communie. | |
Hier is de Bruydt haren Bruydegom wt den grondt haers herten seer bedanckende van zijne groote liefde tot haer, ende bekent dat hy haer meer weldaedt gedaen heeft, dan oft hy haer Heere ofte vrouwe van de gheheel werelt hadde ghemaeckt.De 29. Figure.O Iesu Christe! Paradijs der weelden, afgrondt der consolatien, pryeel der ghenoechten, vloedt der soeticheydt, Arcke Ga naar margenoot+ daer alle schatten der deuchden ende gratien in worden geconserueert, thresoor daer alle rijckheydt der konsten ende wijsheydt in verborghen zijn : O soeten vertrooster, hertelijcken Minnaer, bermhertigen God, ghenaedighen Heere, wat sal ick v wederom gheuen voor alle dese groote beneficien ende weldaeden, die ghy my ondanckbaere creature bewesen hebt ? Heden is mijn zie- | |
[pagina 208]
| |
le groot gheworden bouen alle de daeghen mijns leuen. Heden hebt ghy my misdaedich mensch met uwe alderliefste verkoren Ga naar margenoot+ kinderen ende vrienden aen v taefele doen eten, ende met hemelsche spijse geuoet. O aldersoetsten Iesu! wat mooghdy uwe alderliefste kinderen meer doen, dan ghy my ghedaen hebt? Ghy hebt my meer gedaen, dan oft ghy my (heere, oft Vrouw) van alder werelt ghemaeckt hadt: want ghy hebt my v seluen ghegeuen, die Hemel ende Aerde in weerdicheydt te bouen gaet. Ghy en hebt niet een van v Cherubinnen, oft Seraphinnen ghesonden om my te genesen, ende te besoecken: maer ghy o Heere der Heeren, Koninck der Koninghen, ende der glorien, hebt v seluen vernedert ende gheweerdicht mijn arme ziele te ghenesen, ende te visiteren, te laeuen, ende te vertroosten, te recreeren ende te conuerteren. O alderminnelijckxsten Heere Iesu, wat lof, wat danckbaerheydt sal ick v konnen bewijsen voor dese uwe onghemetene liefde, beneficien, ende weldaden, die ghy my arm (sondaer, oft sondersse) ghedaen hebt? Ghy hebt my ghegheuen door uwe grondeloose bermherticheydt, uwe hooghe Godtheydt, v seluen met den Vader, ende den H. Geest: want die v ontfanght, die ontfanght den Vader, die v ghesonden heeft, ende den H. Gheest, die eenpaerlijck altijdt op u rust. | |
[pagina 209]
| |
Ghy hebt my oock ghegheuen v H. Lichaem, ende v dierbaer bloedt, v hyelige ziele met alle haere deuchden ende verdiensten, om alle mijne versuymelijckheden ende misdiensten mede te betalen aen uwen hemelschen Vader. O mijn eenich herten lief! o Bruydegom mijnder zielen! hoe sal ick dese uwe onbegrypelijcke liefde, ende aldergrootste weldaedt, een weynich mogen met liefden verghelden? want ick gheheel arm ben? Ick en binde in alle mijne substantie anders niet, dan twee penninckxkens, te weten, mijn ziele, ende mijn lichaem. Heere al dat ick hebbe, kan ende Ga naar margenoot+ vermach, dat gheue ick v. Ick verloochene my seluen, ende draeghe v my seluen, met allen die my beuolen zijn gheheelijcken op: oock allen 'tghene dat ghy my in dit sterffelijck leuen gheleent hebt. O ghenaedighen Heere, ontfanght dese mijne arme ghiste, welcke ick v arm schaemel (dienaer, oft dienaersse) wt soo goeden Ga naar margenoot+ herte schincke: door uwe graetie ende ghenaede. O lieuen Heere! ocht nv alle mijne leden mochten verandert worden in Enghelsche tonghen: ende dat ick v met elcke tonghe, alsoo veele lofs ende danckbaerheydt, eere, ende reuerentie bewijsen mochte, alsoo dickwils als mijnen adem wt ende in gaet, ende altoos bewesen hadde van't beginsel des werelts, | |
[pagina 210]
| |
als v alle heylighe Engelen, Cherubitten, ende Seraphinen bewesen hebben, bewysen, ende sullen bewijsen, begheerte hebben, ghehadt hebben, ende sullen hebben inder eeuwicheyt der eeuwicheden v te bewijsen. O gloriosen Koninck, al ben ick soo lauw, ende flauw, ongeuallen creatuurken, nochtans begeer' ick v met soo grooten rouwe, deuotie, reuerentie, ende jubilatie te ghebenedyden, te louen, ende te dancken: als v de heylighe Enghelen loofden, doen ghy hun naer den val van Lucifer gheconfirmeert hadde in deuchden ende gratien, dat sy nemmermeer Ga naar margenoot+ vallen en souden. Ick beghere v oock met soo groote viericheydt te louen, als v de heylighe Apostelen ende Discipelen loofden: doen sy op den heyligen Sincxendach vervult waeren vanden H. Gheest. Ick beghere v oock soo blydelijck ende soo hertelijck te louen ende te dancken, als v Ga naar margenoot+ de kinderen van Israel loofden ende danckten, doen sy door de roode Zee ghepasseert waeren, ende sy haeren vyant, die hun vervolghde verslaeghen saeghen. Ick beghere Ga naar margenoot+ v oock met sulcken innicheydt ende jubilatie te louen ende te dancken: ghelijck alle de heylige maeghdekens, martelaren, Confessoren, ende allen uwe wtverkoren heylighen v ghelouet hebben, als sy wt allen hunne pynen ende tribulatien ende tentatien, wt dit dal der traenen verlost zijnde, | |
[pagina 211]
| |
voor v vrolijck ende lieffelijck aenschijn in uwe eeuwige glorie worden gepresenteert, ende de kroonen der maeghden, Martelaren, ende Confessoren ontfinghen. Ick begheer' v oock mijn Heere ende Godt met alsulcken smeltende, ende beminnende herte te louen ende te dancken: als v de heylighe Vaders in't voor-gheborcht der Hellen loofden ende danckten, doen sy v hunnen ghesontmaecker ende verlosser saegen, dien sy soo langhe verwacht ende begheert hadden, ende doen ghy hun met v naemt in uwe eeuwighe glorie. Noch begheer' ick v Ga naar margenoot+ met alle mijne krachten, ende met soo berrende liefde, ende heughelijcken gheest te louen, ende wilde wel, dat ick van't beginsel des werelts allen ooghenblick v soo vele lofs ghegheuen hadde, gaene, ende noch altoos mochte gheuen inder eeuwicheydt der eeuwicheden: als v allen uwe hemelsche gheesten, ende uwe heylighe ende wtverkoren vrienden vanden beginsel ghelouet, ghedanckt hebben, noch doen, ende doen sullen, begheerte hebben, ghehadt hebben, ende inder eeuwicheydt der eeuwicheden sullen hebben: als sy met dobbele stoolen sullen verciert zijn, ende hun lichaemen gheglorificeert hebben om eeuwichlijck met v in uwe glorie te leuen. O lieue Heere, allen dien lof ende danckbaerheyt, die mijn herte kan ouerpeysen, mijnen geest begrypen, | |
[pagina 212]
| |
Ga naar margenoot+ mijn ziele ouergronden: die is noch allen uwe beneficien, allen uwe weldaeden, ende uwe weerdicheydt al te onghelijck, ende al te kleyn. Daerom neme ick tot mijnder hulpen allen uwe wercken, ende uwe creaturen. Ghebenedijt met my den Heere allen wercken Godts: want den Heere is waerachtich goedt, ende zijne bermherticheydt is eeuwich. Allen creaturen maeckt met my groot den Heere: want zijne goetheydt is seer wonderlijck groot op my arm verloren (sone oft dochtere). Alle verstandighe geesten louet met my den Heere: want heden heeft hy my soo groote dingen, ende saelicheydt ghedaen. Alle saelige gheesten, alle heylighe Enghelen, danckt met my ende voor my den Heere: want den Heere seer soet is, ende zijnen naem is heylich, zijne bermherticheydt is heden op my gekomen ende gheconfirmeert. O gloriose Koninginne der Hemelen, ghy zijt bouen alle creaturen o alderhoochtste verlicht in de Ga naar margenoot+ kennisse Gods, ende aldermeest brandende in de Goddelijcke minne. Ghy bekent alderklaerlijckxste ende subtylichste den afgrondt der brandender minnen Godts, wt wat liefde dat Godt hem geweerdicht zijn seluen aen zijne creaturen te gheuen in een spyse. Daerom wilt toch met allen uwe hemelsche borgheren voor my uwen minnelijcken sons louen ende dancken, van zijn- | |
[pagina 213]
| |
der milder gaeuen, die hy my onweerdich creatuurken gheweerdicht heeft te doen. O aldermoghenste Godt! o onbegrijpelijcke Ga naar margenoot+ hoocheydt! o eeuwighe wijsheydt, allen den lof die ick v met allen creaturen kan oft mach bewijsen ende wtspreken, is v al te kleyn: want dit alderwonderlijckxste werck onthoocht alle verstandt ende begrijp der creaturen! daerom wilt v toth gheweerdighen, om uwer liefden wille, ws selfs lof te voldoen, ende te volbringen in my seluen door v seluen: dien dit alderwonderlijckxste werck naer gerechticheydt Ga naar margenoot+ is vereyschende, daer alle creatueren vermogehn, ende allen gheschaepene wijsheydt in ontbreeckt, ende te kort komt: op dat ghy door v seluen mooght ghelouet worden naer den eysch ende betaemen van uwe Goddelijcke Majesteyt voor dese uwe onwtsprekelijcke beneficien, gratien, ende genaden, die ghy my onweerdich creatuurken heden hebt ghedaen: nochtans sonder mijne verdiensten, door uwe grondeloose bermherticheydt, Amen. |
|