Schets van de Nederlandse letterkunde
(1966)–Garmt Stuiveling, C.G.N. de Vooys–
[pagina 114]
| |
VII
| |
[pagina 115]
| |
het toenmalige fatsoen. Nog revolutionairder waren omstreeks 1870 de romans van Emile Zola, voor wiens werk ook in Nederland belangstelling ontstond, o.a. bij de Haagse leraar Dr. Jan ten Brink. Een behoefte aan absolute waarheid beheerste deze Franse kunstenaars, die evenals hun tijdgenoten-schilders wereldnaam hebben gemaakt. Uit de schilderkunst is trouwens de term impressionisme afkomstig, als aanduiding van een streven naar zuivere weergave van de zintuiglijke indrukken: kleur, vorm, beweging, lichtval. Het atelier-schilderij wordt vervangen door het plein-air-schilderij. In Nederland is de zg. Haagse school [Jozef Israëls, de gebroeders Maris] een voorloper van de impressionistische schilderkunst, die in het laatste kwart van de eeuw vooral in Amsterdam haar centrum vond [Breitner]. De vriendschappelijke omgang van schilders en schrijvers, grotendeels in bohemienstijl, heeft de onderlinge beïnvloeding sterk bevorderd. |
|