Verzameld werk. Deel 4
(1955)–August Vermeylen–aant.In memoriam Fr. FranckVerschillende soorten van Maecenassen heb ik in mijn leven ontmoet, o.m. den kinderlijk-protsenden, den speculerenden en den zuinigen... Ik heb slechts één man gekend, Frans Franck, die zo discreet, en stelselmatig zelfs op den achtergrond verscholen, overal en voortdurend de zaak van de hogere cultuur bevorderde, - van in die verre Van Nu en Straks-dagen, toen hij ‘de Kapel’ inrichtte om het werkersvolk in voeling te brengen met de wereld van den geest, tot dat hij de ziel werd van de ‘Nieuwe Concerten’ en ‘Kunst van Heden’ en bewees, hoe zelden dat ook mogelijk blijkt, dat men gemoedelijk-goedhartig zijn kan, en toch juist weten wat er te doen valt, dat men én verstandig zijn kan én kunstzinnig én te gelijk practisch zoals alleen een echt idealist dat vermag. In de ondankbare rol van ‘beschermer der kunst’ wist hij steeds in de eerste plaats een zuiver mens te zijn en - waarmee alles gezegd is - een kameraad.
1993 |
|