De psalmen Davids
(1663)–Aernout van Overbeke–
[pagina 276]
| |
![]() Laet ons sijne daden prijsen,
En den rotzsteen van ons heyl en eer
Met ons' Psalmen danck bewijsen,
Laet ons gaen sijn aensicht te gemoet
Op dat hy met juychen wert begroet.
2. Want hy is een Koning, en een Godt
Aller goon, een Heer der heeren,
't Diepst der aerde past op sijn Gebodt,
Al 't geberght moet sich verneeren
Als hy spreeckt, hoe hoogh het sich werpt op,
't Moet voor hem doen bucken kruyn en top.
3. Wiens de wat'ren zijn en woeste zee
Die gemaeckt is door zijn handen,
Die het droogh gestelt heeft op sijn stee,
Die het Meer omzoomt met stranden;
Laet ons bidden aen dien grooten Heer
En voor onsen Schepper vallen neer.
4. Hy is onsen Harder die ons hoedt,
Die ons seker weet te leyden,
Onsen Heer die rijck'lijck laeft en voedt
Ons, als Schapen sijner weyde,
Hy is 't die ons koestert, die ons viert,
En bewaert voor wolf en ongediert.
5. En verstockt uw' herten niet, wanneer
Ghy sijn stem sult hooren heden,
Als het volck in Meriba wel eer
| |
[pagina 277]
| |
En in 't woeste Massa dede,
Waer ick door uw' Vaders wierd versocht,
Daer sy sagen 't werck van my gewrocht.
6. Veertigh jaer heb ick verdriet gehad
Aen dit hart geslacht, ick seyde,
't Is een volck verkeert van herten, dat
Niet gaet op de rechte weyde,
Hare dwalingen zijn sonder endt,
En mijn wegen zijn haer onbekent.
7. Daerom heb ick in den vollen gloedt
Van mijn toorn een eedt geswooren,
Dat in dit afvalligh volcks gemoedt
Nimmer vree souw' zijn gebooren,
Dat sy souden smaken noyt de lust
Die daer is te vinden in mijn rust.
|
|