Sinte Franciscus leven
(1954)–Jacob van Maerlant–
[pagina 148]
| |
[· VIIJ ·]
Dits van sire zoetichede
Ende hoene beesten minden mede.
Ga naar margenoot+GHerechte goedertierhede,
Die na den apostel mede
Goet es in allen gewinne,
4020[regelnummer]
Hadde Fransoise herte ende zinne
So vervult ende dor gaen,
Datsi dien man adden gevaen
Ende so vaste in hare gewelt,
Dat hi hare gebode helt.
4025[regelnummer]
Dits zoe *, diene met haren gebode
Up waert in onsen here Gode
Met devocien clemmen dede,
Ende met hare ontfaermichede
Gevormede in Jhesus Karste mede,
4030[regelnummer]
Ende met haerre groter zoethede
Es soe, diene bughen geboot
Tote sijns evenkerstijns noot,
Ende met ere duegt gemene
Tallen dingen, groot ende clene,
4035[regelnummer]
So dat soene geliken dede
Ten state der onnoselhede.
Ende al wartmen geware das
Dat hi zoetelike beroert was
Tallen dingen, groot ende clene,
4040[regelnummer]
Sonderlanghe nochtan allene
Als hi de zielen sach, de goede,
Verlost met Jhesus Cristus bloede,
Besmit warden met enigher zonde,
So zere hem dies ontfarmen begonde
4045[regelnummer]
Ende bewenedse so muereulike,
Dat hise, na der moeder gelike,
| |
[pagina 149]
| |
Alle daghe in onsen here
Baerde in rouwen ende in zere.
Ende dit was de zake mede
4050[regelnummer]
Ga naar margenoot+Twi hi so grote ere dede
Die predeken dat wort ons heren,
Dat si tvolc so souden leren,
Dat si haren broeder Jhesus
Kinder zouden winnen aldus,
4055[regelnummer]
Die doot was om onse zonden
Entie si bekeren conden
Met hare narenstadichede,Ga naar margenoot+
Dat sise souden berechten mede.
Deser ontfaermicheit ambocht
4060[regelnummer]
Heefti vastelike vortbrocht,
Dat het ware in de Gods hande
Bequamer * dan ne gene offerande;
Ende meest daetment dor de bate
Van vulmaecter caritaten,
4065[regelnummer]
Datmen dit toochde so wale
Meer met exemple dan metter tale,
Meer met beden, van tranen nat,
Dan met roupene dit of dat.
Ga naar margenoot+HI seide, men soude bewenen zware
4070[regelnummer]
Den ongevallighen predicare,Ga naar margenoot+
Als van allen duechden vervlouct,
Die in predicaden zouct
Niet der zielen zalichede,
Maer om prijs te winne daer mede;
4075[regelnummer]
Jof die breict met quaden dingen
Die wareit van sire leringen.
Hi seide dat beter dan dese ware
· J · simpel broeder, · i · ommare,
Ende · i · ongeraect in der tongen,
4080[regelnummer]
Die met exemple ouden ende jongen
Conste bestieren ende leren
Waer si bi hem mochten bekeren.
| |
[pagina 150]
| |
Dat word, dat ons scrifture toget,
(Donec sterilis peperit plurimos)Ga naar margenoot+
Die spreict: ‘De gone die es verdroget
4085[regelnummer]
Dat hi vele kinder brochte’,
Ombant hi dus na sijn gedochte:
Hi sprac: ‘De droge dats daerme broeder,
Die in de kerke, dats onse moeder,
Geen ambocht hevet te winne kinder.
4090[regelnummer]
Alst comt ten jonxten dage ghinder
Sal hi vele kindren bringen,
Die hi met hemeliken bedingen
Heeft bekeert tonsen here;
Ga naar margenoot+Die sal hem God geven tsire ere.
4095[regelnummer]
Entie hevet vele kinder
Sal daer sijn getellet minder,
Want die ydele predicare,
Die hem maect in sermoen mare
Ende nu in roeme levet,
4100[regelnummer]
Als diere vele gewonnen hevet,
Sal daer wel bekennen dan
Dat hi niet hevet daer an.’
Ga naar margenoot+Ende want hi der zielen zalichede
Begherde met groter goedertierhede,
4105[regelnummer]
Ende hi nerenstelike dat zochte,
Seide hi dat hem dach dochte,Ga naar margenoot+
Als of hi in zine zinnen
Metter zoetster roke binnen
Gevult ware, ende gesalvet ooc
4110[regelnummer]
Metter zoetster spise, die oit man rooc,
ALs hi zire broeders horde mare
Achter werelden harentare,
Datsi met levene ende met leren
Menigen daden bekeren.
4115[regelnummer]
Als hi dit hevet verheest,
Wart hi vro in zinen geest,
Ende benedyede de broeders zere,
| |
[pagina 151]
| |
Die in gewerke ofte in lere
Den zondare daden bekeren
4120[regelnummer]
Toter hoger minne ons heren.
Was iemen, diet religioen
Besmette in enich quaet doen,
Dien gaf hi enen zwaren bant
Van sentencien te hant.
4125[regelnummer]
‘Van die’, zeid hi, ‘here van love,
Ende van al den hemelscen hove,
Ende van mi, arem ende clene,
Wardsi verdoomt gemene,
Die in exemplen of in spreken
4130[regelnummer]
Quetsen of te sticken breken,
Dattu biden broeders mijn,
Die in dit helege leven sijn,
Heves gemaect ende berecht
Ende alle dage noch maex echt.’
4135[regelnummer]
Menich waerf wat hi medeGa naar margenoot+
Gequetst met groter zerichede,
Als iemen cleenre mesvel,
Datti bedarf dat dochte wel,
Ga naar margenoot+Ne hadden niet gestaerct zere
4140[regelnummer]
Selve troost van onsen here.
EEns gevel hem, alsict las,
Dat hi zere tompaise was
Van quaden exemplen, die hi verheeste.
Met herde zere gepijnden geeste
4145[regelnummer]
Dat hi den ontfaermigen vaderGa naar margenoot+
Vor sine kindren allegader.
Dese andworde brochti ten kere
Weder dane van onsen here:
‘Arm, onwaenlijc mannekijn,
4150[regelnummer]
Twi mogestu dus tompaise sijn?
Hebbic di uptie ordine mine
Dan geset so herde te sine,
Dattu niet ne kens bedi
| |
[pagina 152]
| |
Dat ic meester bescermere si?
4155[regelnummer]
Hier toe ebbic geset di dan,
Enen eenvoudegen simplen man,
Om die dinc die ic in di doe,
Datment niene trecke toe
Des menscen wijsheit no ten zinne,Ga naar margenoot+
4160[regelnummer]
Maer datmer mire gratie in kinne.Ga naar margenoot+
Ic riepse *, ic salse behoeden,
Ende ic bem diese sal voeden,
Ende als die ene gaen ter neder
Salicker andre in bringen weder;
4165[regelnummer]
Ende al ne waren si niet te voren,
Ic salse doen worden geboren,
Ende nemmermeer comen so grote
Vernoie no wederstote
Up dit arme religioen,
4170[regelnummer]
In salre mine ghifte toe doen,
Daer soe bi behouden zal
Ende staende bliven al.’
Ga naar margenoot+Achter sprake, de vule mesdaet,
Die jegen goederheit gaet,Ga naar margenoot+
4175[regelnummer]
Ende es der gracien viant,
Ontsachi als des serpents tant,
Ende ghelijc ere zware plage,
Ende seide dat soe vor Gode lage
Als tonwaertste, daer men of zeget;
4180[regelnummer]
Want de achter sprakere dat pleget,
Dat hi der zielen bloet ontfaet,
Die hi metter tongen verslaet.
TEnen tiden heefti verhort,
Ga naar margenoot+Dat · i · broeder brochte vort
4185[regelnummer]
Van enen andren sulke wort,
Daer zine name bi wort te stort.
Tsinen vicarise hi hem keert,
Dien hi dus wijst ende leert:
‘Stant up, stant up zaen ende doe
| |
[pagina 153]
| |
4190[regelnummer]
Staerken onder zouc hier toe,
Ende oftu dan vints ombesmet
Hem, die gewroeget es, tonser wet,
Den wroegher castie so sterke,
Dat convent algader merke.’
4195[regelnummer]
Somwile seidi, alst so came,
Dat · i · sijns broeders ere name,
Datmen sculdich ware quite
Te makene van zinen abite;
Ende hine mochte nemmermere
4200[regelnummer]
Sine oghen heffen tonsen here,
Eer hi na sire macht hem keerde
Die ere daer hine of onteerde.
‘Also vele es argher de zake
Van der quader achter sprake
4205[regelnummer]
Dan diefte es in allen kere,
Alse de wet van onsen here,
Die men mach vervullen mede
In te houdene * goedertierhede,
Meer ons dwinct in onsen zin
4210[regelnummer]
Te zoukene der zielen gewin,
Dan tgewin vanden lechame.
Hier omme doe niemenen andre scame
Ga naar margenoot+Wie so was ooc tongemake
Na den lechame van eneger zake,
4215[regelnummer]
Te hem waert so brochti medeGa naar margenoot+
Met groter ontfaermichede.
Wat vernoie dat hi sach,
Dat an yemene gelach,
Dat keerdi met soeter herte
4220[regelnummer]
Alte Jhesus Kersts smerte.
Sekerlike goedertierhede
Was in hem geboren mede,
Daer up die zoeteit Gods te desen,
Diese twivoudich dede wesen.
4225[regelnummer]
Jegen daerme ende dongesonde
| |
[pagina 154]
| |
Dochti smelten telker stonde;
Ende al ne addi dan wat bieden.
Den wille gaf hi al den lieden.
Ga naar margenoot+TEre stont gesciede dat,
4230[regelnummer]
Dat · i · arem alemosene bat
Nerenstelike ende openbare,
Ende · i · broeder andwordem zware,
Ende dat verhorde harde sciere
Der armer minre, die goedertiere.
4235[regelnummer]
Gonen broeder hi geboot,
Dat hi naect ende bloot
Vor des arems voete velle,
Ende beliede de woorden felle,
Ende hi hem ooc up genade
4240[regelnummer]
Oflaet ende bedinge dade.Ga naar margenoot+
Omoedelike dedi dat;
Fransois seide al daer ter stat:
‘Broeder, alstu den armen zies,
Men leigt di voren, zijt zeker dies,
4245[regelnummer]
Den spegel Jhesus, zoete baren,Ga naar margenoot+
Ende sire moeder, die arem waren;
In de zieke merke dese dinc:
Die ziecheit, die hi ontfinc.’
Ende want die arme kerstine man
4250[regelnummer]
In alle de arme, die hi sach an,
Mercte ons heren figure,
Gaf men hem in eniger ure
Die nootdurst van zinen live,
Gemoetise, waert man of wive,
4255[regelnummer]
Hine gaeft allene niet mildelike,
Maer hi hiet in der gelike,
Dat men soude keren thare,
Recht als oft haer eghin ware.
Het gesciedde in enen tiden,
4260[regelnummer]
Daer hi van Sene zoude liden,
Dat hem · i · arem cam int gemoet,
| |
[pagina 155]
| |
Ent hem van evele so stoet,
Dat hi boven zinen rocke drouch
Enen mantel arem genouch.
4265[regelnummer]
Met zinen goedertieren ogen
Sachi hem armoede dogen.
Sinen geselle sprac hi an:
‘Wi keren desen armen man
Desen mantel, want hi zijn es.
4270[regelnummer]
Wi ebbene geleent dor des,
Tote dien dat wi armer vonden
Dien wine gegeven conden.’
Fransoise geselle daer jegen vacht
Ga naar margenoot+Nerenstelike met sire macht,
4275[regelnummer]
Dat hi niet dade eens anders bate
So dat hi zijns zelveres vergate.
DOe andworde hi ter stat:
‘Ic rekent over diefte dat
Van den groten alemoesenier
4280[regelnummer]
Mi te tiene, gevict niet hier,
Dat ic drage an mi, hem,
Die armer es dan ic bem.’
Des addi ene costume hier af:Ga naar margenoot+
Waest datmen hem tsire noot iet gaf,
4285[regelnummer]
Wat soot was, dit of dat,
Dat hi emmer orlof bat,
Came hem enich armer beneven,
Dat hijt hem vort moeste geven.
Hine spaerde groot no clene,
4290[regelnummer]
Mantel *, roc no bouc ne gene,Ga naar margenoot+
Noch des outaers pareement,Ga naar margenoot+
Addijs macht, hine deelet omtrent,
Om dat hi mochte vuldoen daer mede
Tambocht der ontfaermichede.
4295[regelnummer]
Als hi arme gemoette met laste,
Om haer gemac, om hare raste
Sette hi zine cranke lede
| |
[pagina 156]
| |
Onder hare bordine mede.
Ga naar margenoot+Om dat merken zonderlinge
4300[regelnummer]
Des beghins in alle dinge,
Want hi was vervult mede
Met uutvloeiender goedertierhede,
Creaturen, hoe clene si waren,
Broeder, zuster, alle te waren,
4305[regelnummer]
So hietise talre stont,
Om dat het hem wel was cont
Claerlike in zinen zin,
Dat si met hem adden · i · beghin.
Maer herteliker adde hi vercoren
4310[regelnummer]
Die gone creaturen te voren,
Die met hare natuurlichede
Jhesus zochte goedertierhede
Toochden in hare nature,
Ende daerne bi meent de scrifture.
4315[regelnummer]
Hier omme gevel hem dat,
Dat hi verloste in menige stat
Die lammere, datmense soude slaen,
Om de gedincnesse, zonder waen,
Ga naar margenoot+Jhesus, die was zoete lam
4320[regelnummer]
Ende dor ons de pine an nam,
Enter doot hem leden liet
Om der zondaren verdriet.
GHeherberghet was hi tenen tiden
Tenen cloostre, daer hi soude liden,
4325[regelnummer]
Ende hiet te Sinte Vereconden,Ga naar margenoot+
Daer · i · scaep in der nachts stonden
· J · lammekijn daer brochte voort,
Dat ene zuege hevet vermoort.
Als dat de goedertiere man
4330[regelnummer]
Heeft vernomen, cam hem an
Ontfaermenesse groot om ditte:
Hi dochte om tlam sonder smitte,
Ende weende om des lamkins doot
| |
[pagina 157]
| |
Vor alt volc, clene ende groot:
4335[regelnummer]
‘O wee mi, broeder lammekijn!
Onnozele creaturekijn,
Bi di gedinct de mensce mede
Jhesus goedertierhede.
Vermaledijt si, Godweet!
4340[regelnummer]
Die felle zuege, die di beet.
Haers vleeschs ne ete niemen dan,
No weder beeste, nochte man.’
Siet hier wonderlike dinc:
Stappans de zuege quelen ghinc;
4345[regelnummer]
· iij · daghe gedoochde die keitive
Swaer torment van haren live,
Daer na de wrake vander doot.
Men warpse in · i · fosseit al bloot,
Daer soe verdroochde ende verdween:
4350[regelnummer]
Van haer ne at dier ne geen.
¶ Merc, menscelike mordadichede,
Wat pinen di sal volgen mede,
Of die wreetheit van enen diere
Wart gewroken aldus sciere.
4355[regelnummer]
Elc goet mensce merke dan
Dontfarmicheit van desen man,
Van hoe groter cracht soe si,
Ende hoe vul soeteden daer bi,
Dat hem der beesten nature
4360[regelnummer]
Onderdaen was dus ter cure.
Ga naar margenoot+¶ Eens gelach ooc sijn wech mede
Tote Sene bider stede.
Daer heefti in der weiden vonden
Ga naar margenoot+· J · groot trop scapen tien stonden.
4365[regelnummer]
Soetelike, daer hi stoet,
Als hi plach, hise alle groet.
Hare weide hebsi gelaten
Ende liepen te hem ter straten.
Die hoofde hieven si up mettien
| |
[pagina 158]
| |
4370[regelnummer]
Ende gingen up hem sien.
So lieflike sine saluweerden,
Dats wonder groot adden die heerden
Entie broeders diet vernamen,
Scaepe, lammere, rammen tsamen,
4375[regelnummer]
Dat zine festeerden also
Ende om hem waren so vro.
TEre andre tijt daer na
Tonser vrouwen te Porciuncula
· J · scaep men Fransoise brochte,
4380[regelnummer]
Dat hi om de manieren zochte
Ende om de grote simpelhede,
Die men vint an des scaeps zede,
Hevet lieflike ontfaen.
Daer hiet hi den scape saen,
4385[regelnummer]
Te leerne van ons heren love
Ende niemen vergramen in den hove.
Dat scaep, recht in der gebare
Als of het hem nerenst ware,
Hevet hem vaste gekeert
4390[regelnummer]
An dat hem Fransois ginder leert.
Want als de broedre te core gingen
Ende hetse dan horde zingen,
Ghinct in de kerke ghereet,
Sonder enichs mans geheet,
4395[regelnummer]
Ende knielde ende bleette daerGa naar margenoot+
Vor onser vrouwen outaer,
Die tlam drouch al zonder zonde,
Ende groetetse alsoot best conde.
Ja, in de messe, dats noch mere,
4400[regelnummer]
Als men daer hief onsen here,
Ende het de goede pijnde te leerne
Dat sacrament ons heren teerne.Ga naar margenoot+
Tere stont heefti gehat
· J · lammekijn ooc in de stat,
4405[regelnummer]
In des zoets lams ere,
| |
[pagina 159]
| |
Dat gaf daer de grote hereGa naar margenoot+
Ene edele vrouwe ende beval,
Als hi dane sceden sal,
Ga naar margenoot+Die Jacoba geheten is
4410[regelnummer]
Vrouwe van Septem Soliis.
Dat lammekijn, in der gebare
Als oft geestelike geleert ware,
ALs sijn vrouwe ter kerke ginc,
In gane, in stane, dits vreemde dinc.
4415[regelnummer]
Hen sciet niet van haerre zide.
Als het cam te mattintide
Entie vrouwe te lange sliep,
Tlammekijn bleette ende riep
Ende stacse metten horne mede,
4420[regelnummer]
Ende al zine macht het dede,
Hoe het dat mochte gewerken,
Dat zijn vrouwe ghinge ter kerken.
Tlam, dat Fransois adde geleert,
Ende hem dus ten meesterscepe keert,
4425[regelnummer]
Dat het der vrouwen ter dueget weet,
Was vander vrouwen, diere up meet,
Wonderlike zere vercoren,
Om dit dat ghiere of moget horen.
Ga naar margenoot+Te Grecium, tere andre tijt,
4430[regelnummer]
Was desen here gebenedijt
· J · haze gesent, dor sine waerde.
Die was vri geset up daerde,
Wilde hi, dat hi mochte ontflien.
Fransois riepene mettien,
4435[regelnummer]
Te hant in sine scoot hi ghinc.
Soetelike hine bevinc
In also meureulike gebare,Ga naar margenoot+
Als of hi zijn moeder ware.
Saetelike bat hi hem zaen,
4440[regelnummer]
Dat hi hem nemmeer liete vaen.
Hi zetten neder vri ter stede.
| |
[pagina 160]
| |
Als hi menichwaerf dit dede,
Om dat hi hene soude vlien,
Spranc hi in zinen scoot mettien,
4445[regelnummer]
Recht of hi verstonde mede
Sire herten goedertierhede,
So dattene Fransois dede dragen
Sine broeders, die toe zagen,
In die woestine daer bi,
4450[regelnummer]
Daer hi zeker ware vri.
Dies gelijx vel in ene zake:
Bi Perreuse, in ene lake,
Es · i · eylant, daer wilde in zijn.
Ga naar margenoot+Daer was gevangen · i · conijn,
4455[regelnummer]
Dat Fransoise was gegeven;
Het vlo al dat hem was beneven,
Maer allene jegen hem
Was het goedertiere ende tem.
Daer hi hene zoude gaen
4460[regelnummer]
Ter woestine van Grecium zaen
Biden mere van Reatinen,
Brochtem dor de lieve zine
· J · visschere gedragen sciere
Enen voghel vander riviere.
4465[regelnummer]
Dien voghel ontfinc hi ghaerne,
Hi nooddene danen te vaerne,
Maer hine wilde niewer vlien.
Sine ogen hief hi up na dien,
Ende bat herde lange daer.
4470[regelnummer]
Over ene lange wile daer naer
Cam hi them selven in der gebare,
Of hi van verren comen ware,
Ende sprac den vogle soetelike ane,
Dat hi Gode lovede * ende voere dane.
4475[regelnummer]
Als die vogel adde zaen
Orlof ende benedixie ontfaen,
Geliet hi hem zere blide,
| |
[pagina 161]
| |
Ende vlooch wech ter ere zide.Ga naar margenoot+
Int zelve laec ende daer beneven
4480[regelnummer]
Was hem · i · levende visch gegeven,
Die groot was *, ende na zine zede
So hiet hine broeder mede.
Int water ledine neven den boot.
Die visch maecte bliscap groot
4485[regelnummer]
Ende speelde vor hem in der gebare,
Als oft van groter liefte ware.
Niet eer hi van den scepe sciet,
Eert hem de helege Fransois hiet,
Ende hine benedyede mede
4490[regelnummer]
Met zire hant al daer ter stede.
Ga naar margenoot+Tere andre tijt was dese dinc,
Dat hi met enen broeder ginc
Bi Venegen, in dien marasch,
Daer hi zingende ende rasch
4495[regelnummer]
Vele vogelen hevet vonden
Onder die boomkine tien stonden.
DOe dat sach de helege man,
Sprac hi sinen geselle dus an:
Ga naar margenoot+‘Onse zustre, gone vogelkine,
4500[regelnummer]
Elc die looft den sceppere zine:
Laet ons mids onder hem gaen
Ende onsen here zecgen zaen
Tsinen love onse getide.’
Si ginghen onder de vogele blide,
4505[regelnummer]
Die hare stede helden al.
Maer om hare grote gescal
Ne mochte elc andren horen niet,
Waer dat elc sijn veers ooc liet.
Fransois, dien men te rechte eert,
4510[regelnummer]
Hem te gonen vogelen keert
Ende seide: ‘Zuster, laet u zinghen
Totien dat wi van onsen dingen
Sijn lof hebben vergolden Gode.’
| |
[pagina 162]
| |
Si zwegen mettien gebode
4515[regelnummer]
Ontier ende si met gemake
Adden vuldaen hare zake,
Ende hi hem orlof ooc gaf mede
Te zingene na hare zede.
Ende alsi orlof adden ontfaen,
4520[regelnummer]
Begonsten si weder zingen zaen.
Te Porciuncula tonser vrouwen
Mochtmen ooc wonder scouwen:
Up enen figeboom so plach
Bi Fransoise celle up enen dach
4525[regelnummer]
Een crekel te sittene ende zingen.
Die goede man in clenen dingen
Die grootheit in onsen here
Plach te wonderne wel zere,
Wart dicken gewect tons heren love
4530[regelnummer]
Biden crekel van dien hove,
So dat hi tenen tiden riep,
Entie crekel up zine hant stiep.
Hi seide: ‘Crekel, zuster mijn,
Sing, love den here dijn
4535[regelnummer]
Met dinen zonderlangen dingen.’
Alte hant begonsti zingen,
Ende hine stonts ooc niet of,
Eer hem Fransois gaf orlof,
Ende vlooch weder tsire stede.
4540[regelnummer]
· viij · daghe bleef hi daer mede
Comende, kerende, ende hi zanc
Als hi wilde om haren danc.
Ten sinen sprac hi hem beneven:
Ga naar margenoot+‘Hets tijt dat wi orlof gheven
4545[regelnummer]
Suster crekele, datsoe wech gange;
Soe heeft ons met haren zange
Genouch gemerget in desen hove,
Ende ons vermaent tons heren love
· viij · daghe achter een te samen.’
| |
[pagina 163]
| |
4550[regelnummer]
Hi gaf haer orlof in Gods namen,
Ende soe maecte haer danen mettien.
Nemmeer daer na wort soe gesien,
Gelijc als of soe dat soe hietGa naar margenoot+
Ne dorste achter laten niet.
4555[regelnummer]
Ga naar margenoot+EChter, daer hi te Senes ziec lach,
· J · faisaen, up genen dach
Dat soe levende was gevaen,
Sendem · i · edel here zaen.
Teerst dat dat hoen den helegen man
4560[regelnummer]
Hoorde ⁑ ende ooc hem sach an,
So vriendelike het bi hem was,
Dat het niet gedoochde dasGa naar margenoot+
Ende droegent dane in de wijngaerde,
Om dat voere zire vaerde,
4565[regelnummer]
Dan keerdet weder metter spoet
Als oft oit van hem ware gevoet.
Doe waest enen man gedragen,
Die Fransois in gonen dagen
Dor sine lieve plach te visenteerne.
4570[regelnummer]
Daer ontseit spise te verteerne,
Want hettene niet ne mochte sien.
Men brochte den goeden man mettien
Ende, als hetne sach met ogen,
So begonst bliscap te togen
4575[regelnummer]
In zijn gelaet, in sine gelike,
Ende at gherne ende blidelike.
¶ Eens quam hi, als hi plach gerne,
Ter woestine van Alverne.
Daer wilde · i · viertienacht de hereGa naar margenoot+
4580[regelnummer]
Vasten in Sinte Michiels ere.
Menigerande vogele quamen
Vliegen om zine celle tsamen
Met zange ende met bliden gebare,
Als of hem zine comst lief ware,
4585[regelnummer]
Ende dochte of tgevogelte woude,
| |
[pagina 164]
| |
Dat hi ghinder merren soude.
Doe hi dit sach doe seide hie
Te zinen gezellen: ‘Broeder, ic zie,
Ga naar margenoot+Dat het si ons heren wille,
4590[regelnummer]
Ons te blivene · i · stic hier stille;
Want onse zustre de vogele also
Om ons gebaren ende zijn vro.’
· J · valke, die daer hevet gebroet,
Als hi hem daer te blivene doet,
4595[regelnummer]
Heeftene met heve vercoren.
Want nachts, hier suldi wonder horen,
Als gewone was de man
Den dienst Gods te nemene an,
Wectine te lovene ons heren name.
4600[regelnummer]
Dat was Fransoise zere bequame,
Om dat die nerenstachtichede,
Die de valke om hem dede,
Van hem alle traecheit dreef.
So dat hi daer · i · deel ziec bleef,
4605[regelnummer]
Die valke ooc sinen zanc vertrecte,
Dat hine so tileke niene wecte.
Recht als hem God leerde de zaken:
Want doe alst was ant graken,
Luudde hi zire clocken clanc
4610[regelnummer]
Ende in enen stilren zanc.
Sekerlike het dochte in desen
Een vorteken van Gode wesen,
Bede, dattie voglen waren vro,
Entat de valke sanc also,
4615[regelnummer]
Om dat die here vul van gracien
Metten vedren van contemplacien
Up waert soude sijn verheven,
Ende hem de hoocheit soude sijn gegeven,
Dat hi soude scouwen ane
4620[regelnummer]
Seraphijn, die inghelike gedane.
| |
[pagina 165]
| |
Ga naar margenoot+TEnen tiden so lach hi
In dermitage Grecii,
Entie lieden van den lande
Hadden vernoy menigherande.
4625[regelnummer]
Want de wulve vander stede
Verbeten tvolc ende beesten mede,
Entie hagel plach ooc storen
Elcs jaers wijngaert ende coren.
Als hi desen castien soude,
4630[regelnummer]
Die scade adden dus menichfoude,
Seidi hem dustanich wort:
‘In dere Gods, ons heren, hort,
So willic hier borge wesen
Ga naar margenoot+Dat dese plage vort na desen
4635[regelnummer]
Van u sal versceden al,
Ende u goet vort dyen sal,
Eist dat ghijt wilt geloven mi,
Ende elc sijns ontfarmich si,
Ende ghi claer te biechten gaet,
4640[regelnummer]
Ende vraye penitencie ontfaet.
Ooc so seggic u dat mede,
Keerdi tuwer quader zede,
Het zal keren in corten dagen
Ende twivoudeghen dat plagen,
4645[regelnummer]
Ende meerre gramscap up u beten.’
Van der wile, na dat beheten,
Bede plagen ende onweder
Vellen altemale neder;
No wulf no hagel diene dede
4650[regelnummer]
Hem vort gene pijnlichede.
Ja, als somwile hagel quam,
Die hare gebure vrucht benam,
Als hi hem naecte, hier ende daer,Ga naar margenoot+
Of hi hem keerde anders waer.
4655[regelnummer]
Die hagel helt sijn belof,
Die wulve ne sciedens niet of,
| |
[pagina 166]
| |
No sine pijnden vort waert mere
Hem te doene in genen kere
Jegen die duechdachticheden
4660[regelnummer]
Uptie lieden, die hare zeden
Ter dueget adden gheset,
Als lange alsi ombesmet
Hem hilden * ende niet ne lieten
Dat si Fransoise behieten.
4665[regelnummer]
Soetelike machmen mede
Gevoelen smans goedertierhede,
Die so zoete was ende so groot,
Dat soe der diere wreetheit verboot,
Wilde beesten al te hem keerden,
4670[regelnummer]
Ende sochte stomme beesten leerde,
Die diere, die den man sijn rebel
Sident dat hi in sonden vel,
Dat hise daer toe bedwanc
Te dienne om zinen danc.
4675[regelnummer]
Dits de dueget openbare,
Die alle dinc maect gevriende an hare,
Ende tallen dingen es goet
Ende in wien men vinden moet
Ga naar margenoot+Dat belof van desen levene al,
4680[regelnummer]
Ende van dat hier na comen sal.
|
|