Eerlycke tytkorting
(1634)–Jan Harmensz. Krul–
[pagina 132]
| |
a 2. Cantus.![]() | |
[pagina 133]
| |
a 2. Bassus.![]() | |
[pagina 134]
| |
Veldt-ghesangh.MEldt Lomm're Bloempjes, die u groene Beemden çiert;
Tuyght Stomme Beeckjes door u soet gemurmureer;
Pluymighe Vogeltjes, tiereliert,
Zephyre buyght de Telghjes door u koele winden neer;
En spreydt de tackjes van het dicht beboomde Wout,
d'Een voor d'ander,, van malkander:
Om sien of daer mijn Nimph haer niet verborgen hout.
Klapt lieve beeckjes, door het vlieten van u stroom,
Ey! koele winden, drijft de bladers ruyssend' voort.
Hoe zijt ghy in u loopen soo loom?
Of rust mijn Nymphje wat in u gras-rijcke oort?
Ach! neen. Waer vind' ick dan de voedster van mijn Min?
Lieve Tackjes,, zijt mijn Brackjes.
Ey! Beeckjes stroomt noch verder Boschwaert in.
Wat let u golfjes, Cristalijne borrens-vliet:
Dat uwe stroompjes silv'righ vlietend' niet en gaen?
Datmense nu niet schommelen siet
Al ruysschend' op en neder, maer treurend' stille staen?
En dat u suyv're stroompjes trubligh zijn vermenght?
Soo ick waene,, doen 't mijn traene,
Die 't hert door d'ooghen in u klare Borne plenght.
Ha! Keur-Vorstinne, om u ist dat mijn gesucht
En flaeuwe klachten zijn bekent de hooghe Goon:
Om dat ghy te wreveligh van mijn vlucht,
Soo zijn mijn klachten aen de Goden mijne Boon:
Om te getuygen haer mijn onverdinde smert
Die door d'ooghen,, uw's vermooghen,
Wt de Borren-vliet van mijn bedroefde hert.
| |
[pagina 135]
| |
Hoe ken het herte datter in een lichaem woont,
Noch blijven onbeweeght? aensiende dat een helt,
Sijn tranen tot ghetuyghen u thoont:
Hoe 't hert uyt liefde, om sijn Lief lijdt liefd's ghewelt,
Om dat ick my (Godin) niet derf onderstaen
V te spreecken,, u te smeecken,
Moet ick in dese brandt stil-swygende vergaen.
Eynde. |
|