Eerlycke tytkorting
(1634)–Jan Harmensz. Krul–Stemme:
| |
[pagina 76]
| |
Maer ach! wat macht mijn baten,
Nu dat ghy my mijn voedtsel gaet ontrecken;
Sal ick Vrou Venus laten
Een Altaer (Lief) met brandend' vyer bedecken:
Op dat ick kniel,, mijn droeve Ziel
Mach offeren de Goden.
Ick sal mijn herte,, door onverdiende smerte
Sellefs dooden.
Soo ghy niet wilt verkeeren
V op-set wreedt, dat ghy hebt voor-ghenomen,
Mijn diensten accepteeren
Waer door ick soeck mijn Lief by u te komen.
Eylaci, och! Wat wil ick doch?
't Is al moyten verlooren:
Want mijn Goddinne,, een ander tot haer Minne
Heeft verkooren.
Waerom ick droevigh weene
Met naer ghepeyns verslijt mijn Ionghe daghen;
Met suchten en met steene,
Met droef ghetreur, en innerlijck gheknaghen,
De duyst're nacht,, de meeste klacht
Brenght in mijn droeve sinne:
Dat ghy met lusten,, sult by een ander rusten
O Goddinne!
Ick denck bedroeft soo vaecke
Als ghy met vreught u lusten sult ghenieten;
En op het soetst' vermaecke,
Soo sal ick zijn in 't midden mijn's verdrieten;
En nemen dan,, het bedd'; waer an
Ick dencken sal mismoedigh:
| |
[pagina 77]
| |
Dat mijn Goddinne,, gheniet de lust der Minne
Overvloedigh.
Princes ghy meught verkiesen
't Gheen in u sin het meeste schijnt te wesen;
Maer 't meest sult ghy verliesen,
Mitsdien het meest is uyt het minst gheresen;
Dat is Godin: Mijn trouwe Min,
Wiens trou, de trouste herten
Om u te Eeren,, de alder-grooste Heeren
Wel wil terten.
|
|