Eerlycke tytkorting
(1634)–Jan Harmensz. Krul–Stemme:
| |
[pagina 78]
| |
Wie is ter Wereld oyt bevonden,
't Sy in wat staet van Heyligheydt:
Die niet ghevallen is in zonden,
Och! Goddelijcke Majesteyt:
Dies was u dood,, den Mensch van nood,
Om door u dood te vryen, ons van pijn
Woud ghy (ô Godt!) aen 't kruys ghenagelt zijn.
Exempel hebt ghy ons ghelaten
Te volghen u voetstappen nae,
V lijden ken den Mensch niet baten,
Ten sy men willigh met u gae;
En abstineert,, van qua begeert
De wil, het vleesch, en 't ydele gedacht,
Door waer berou, na zielens welvaert tracht.
O liefde Godts! tot ons ghedreven,
O Vaderlijcke sorgh! tot loon
Hebt ghy voor onse zond' gegeven
V eenighen ghebooren Zoon;
Sijn vleesch en bloet,, ons schuld' voldoet.
Sijn vleesch en bloet, tot spijs en dranck, na wensch,
Om te bevryen den verlooren Mensch.
Ghy hebt ons (Heer) ghebaent de weghen
Waer onse Zielen moeten gaen;
Waer 't eeuwigh leven werd verkreghen,
Waer alle zonden werden uyt-ghedaen,
Door rechte Trou,, van waer berou,
Door rechte Trou, en af-stand vande zondag
Wert onse ziel bevrijd van doodes wond.
Eynde. |
|