Print De warachtighe fabulen der dieren(1567)–Eduard de Dene– Auteursrechtvrij Vorige Volgende [pagina 60] [p. 60] [Landtsman ende Satyre] Wacht v t'allen termijn, Voor die dobbelmondich zijn. Eccl. 2. DIe dobbel van herten zyn, wee de ghuene Die oock boos zyn van lippen bedeghen Ende quaet doenders metten handen ghewuene En den zondaere schalklistich gheneghen Die opder aerden gaet met twee weghen. Iacobi. 4. ZVuert die handen van zondighe smerten O ghy zondaers, ende v int goede, quijt, Ende maect puer zuuer die herten Ghy, die dobbel van ghemoede, zijt. [pagina 61] [p. 61] Landtsman ende Satyre. EEn Satyre gheuonden int wilde busschayge Coude dede hem oultrayge, Dies t'zijnder aduantayge Was van eenen Landsman t'zijnen huuze gheleedt Thuus commende duer lanck ghegaen passayge Dunne in habituayge, Mids sober gayge, De Landsman dede maken den cost bereet Eer daer vier was, zyn aermen onder d'ocxels smeet Aessemde in d'handen: De Satyr neder zat t'Wijsde den pot te viere, eer de Man broot sneet Weder aessemde zoo hy eens hadde ghehadt Tghuent die natuere gheeft, qualick canmen weeren dat. ¶ De pap wiert ghecooct, daer was coucke noch wafele De Landtsman was schamel, hadde cleen ghewin Men stelder elck een schotel heet paps ter tafele De man hebbende de zijne, terstont bliesser in De Satyr verwonderende in zijnen zin Dochte dat hy daer niet langher dienen zoude Aessemde verwaermd'hem int eerste beghin Ende blaezende hy zijnen pap vercoude, De Satyr sprack als de boude (ende vertrack onversaeght) Zulck wel vier in deen handt, en dander water draeght. ¶ Insghelijcx vijndtmen menschen met dobbelgronde Die in corten stonde Alsnu prijsen, ende haestelick versmaeden Goedt en quaet sprekende met eenen monde Hier vercoelen, elders doende blaeckende schaeden Niet eendrachtich in woorden, ende wercdaeden Maer tweevoudich stichende veel gheweens De mondt lacht, en de tonghe can verraeden Want t'woort en therte, zijn niet bee eens. Vorige Volgende