Amsterdams minne-beekje. Deel 1
(1637)–Anoniem Amsterdams minne-beekje–
[pagina 159]
| |
Stemme: Haes op Diaen.
ACh Amaril,
Staet doch wat stil,
Aenhoort mijn klagen,
Wilt soo niet jagen,
Vermits ick u wat seggen wil.
2 Waerom vlucht ghy?
Ach lief hoort my,
'k Blijf u getrouwe,
Ach schoone vrouwe,
Tot dat de doot my scheyt van dy.
3 Soo ick u derf,
Helaes! ick sterf,
Ach Herderinne
Soo 'k geen weerminne
Van u mijn overschoon verwerf.
4 Ay Nymph, neemt acht,
Om myne klacht,
Soo het u wil is,
Waerd Amarillis
Mijn bitter leyden toch versaecht.
5 Mijn wey mijn Vee,
Mijn hert oock mee,
Ja ziel en leven
Wil 'ck voor u geven,
Ay Herderinne hout wat stee.
6 Mijn trouwe min,
Ach' Herderin
Wilt toch beloonen
En weer-liefd toonen.
Helaes verandert eens van sin.
7 V Tyter sal
Door bergh en dal
V deughden roemen,
En altoos noemen
Sijn ziel zijn lief zijn troost en al.
D. L. Bleu. Door Liefde beklijft. |
|