Poëmata
(1623)–Jacob van Zevecote–Ad Reuerend. P. Fulgentium Stevins, aliàs Stephani, Festum Patroni in Ianuario Recolentem.
FVlgenti soboles non infitianda Mineruae,
Vbera cuî puero diua Thalia dedit.
Quem mihi perpetuum Superi iunxêre sodalem,
Plusquam Thesaea Piritoiq́ue fide.
Dum tibi qui gelidis Ianus tegit arua pruinis,
Patroni retulit festa colenda tui.
Accipe quae toti nondum benè cognita mundo,
Rettulit in fastos noster Apollo suos.
Vos coeptis spirate meis, vos aurea scitis
Sidera, narratis pondus inesse meis.
Cynthia supremum peragebat pallida cursum,
Iussa propinquantis cedere solis equis.
Tempore quo nobis insomnia vera videntur,
| |
[pagina 191]
| |
Cùm dubio trepidant astra fugata die.
Cinctus honoratâ flauentes Daphnide crines,
Adstitit ante meum diuus Apollo thorum.
Portabat Tyrio vestitos murice fastos,
Compactos digitis Anna perenna tuis.
Scripserat hîc Dominis tantum penetranda Poëtis
Plurima, quae nugas vulgus agreste putat.
Cur fugit Andromede, gladium cur gestet Orion,
Quo patre, quo fuerit Pegasus ortus auo.
Corpore cur verso custos Erymanthidos Vrsae
Ponè premat plaustri sidera clara sui.
Quomodo perpetui ne sit discordia motus
Corpora dena simul circinet vna dies.
Quomodo dum certas obseruant sidera leges,
Multa pluunt, frigent plurima, plura calent.
Qualiter & totum turbarit Ianus Olympum,
Signa sibi volui non satis aequa querens.
Viderat vt Coruo iungat Februarius Anguem,
Mars radiet stellis pulchra Corona tuis.
Centaurusq́ue vehat Mayum, dominantia quisque
Prospera quae voueat sidera mensis habet.
Solus Delphini sidus lacrymabile Ianus,
Solus habet moestae signa timenda Lyrae.
Iupiter audiuit, mox iussit adesse senatum,
Fertur & ad Dominos mota querela Deos.
Diu fuit ambiguum, multis tua Iane probata
Caussa foret, si non inuidiosa foret.
Quisque igitur proprij defendit sidera mensis,
Quisque suâ mandat signa manere domo.
| |
[pagina 192]
| |
Noluit Omnipotens, & ni vetuisset Apollo
Mota forent veteri sidera fixa loco.
Non opus Andromeden gelido coniungere Iano,
Quaeq́ue nitent stellis aurea serta nouem.
Non opus antiquas Naturae vertere leges,
Phoebus ait, maius fulget in orbe iubar.
Ecce tibi quanto radiat Fulgentius igne,
Ille meae poterit esse Corona Lyrae.
Iupiter arrisit, Cygnoq́ue, Lyraeq́ue propinquum
Esse tuum iussit post tua fata locum,
Hac tua Fulgebit coeli regione Corona,
Ne dubita, gemini nominis omen habes.
|
|