Het Nieuvve Testament, dat is, Het nieuwe Verbond onzes Heeren Iesu Christi, Na der Grieckscher waerheyt in Nederlandsche sprake grondlick end trauwlick ouerghezett
(2012)–Jan Utenhove–1Ga naar margenoot+ ZEß daghen dan voor dem Pascha quam Iesus tot Bethanien, daer Lazarus de gestoruene was, welcken hy opgheweckt had van den dooden. | |
2Aldaer auer maeckten zy hem eęn auendmael, end Martha diende: Lazarus auer was der eęn, die mit hem Ga naar margenoot+ anzaten. | |
3Doe nam Maria eęn pond Ga naar margenoot+ ongheualschter kostlicker nardenzaluen, end zalfde de voeten Iesu, end drooghde mit hœrem hare zyne voeten: Het huyß auer ward voll van dem rœck der zaluen. | |
4Zo zegt zyner leęriongheren eęn Iudas Iscarioth Simons [zoon], die en verraden zolde: | |
5Waerom is deze zalue niet verkocht om dry honderd penninghen, end den armen ghegheuen? | |
6Dit auer zeyde hy, niet dat hy der armen eęnighe acht hadde, mer om dat hy eęn dief was Ga naar margenoot* end had den buydel, end drough wat dar ghegheuen ward. | |
7Zo zeyde Iesus, Laet ze ghewerden: dit heeft zy bewaert tot dem daghe myner begraefnissen. | |
8Want de armen hebbet ghy altijd by | |
[pagina 181v]
| |
v, my auer hebbet ghy niet altijd. | |
9Doe vernam eęn groote menighte der Iœden dat hy aldaer was, end quamen niet om Iesu willen alleęnlick, mer oock op dat zy Lazarum zaghen, Ga naar margenoot* welcken hy van den dooden opgheweckt had. | |
10Auer de Ouerpriesters hielden raad dat zy oock Lazarum doodden. | |
11Want om zynent willen ghinghen menighe Iœden hén, end gheloofden in Iesum. | |
12Ga naar margenoot* Des anderen daghs hoorde eęn groote schare, die op het feęst kommen was, dat Iesus quam na Hierusalem, | |
13End namen palmtacken, end ghinghen hénwt hem enteghen, end riepen, Hosanna: Ga naar margenoot* Gheprezen zy, die dar kommt in dem name des Heęren, de kœningk Israels. | |
14Iesus auer vand eęn ezelken, end zat daerop, ghelijckerwijß gheschreuen is: | |
15Ga naar margenoot+Ga naar margenoot* Ureęß dy niet, dochter Sion, zie, dijn kœningk kommt, zittende op eęnem ezelinnen vœlen. | |
16Zulcks auer bekenden zyne leęrionghers eęrstlick niet: mer als Iesus eęrlick ghemaeckt was, doe ghedachten zy daeran, dat dit van hem gheschreuen ware, end dat zy hem zulcks ghedaen hadden. | |
17De schare dan die mit hem was, doe hy Lazarum wt dem grafsteęn riep, end hem van den dooden opweckte, gaf hem tuyghniß. | |
[pagina 182r]
| |
18Daerom ghingk hem oock de schare enteghen, om dat zy hoorde, hy hadde zulck teęken ghedaen. | |
19Zo zeyden de Phariséers onder malckanderen: Ga naar margenoot* Ziet ghy niet dat ghy niets voorderet? Zie, de [gansche] wæreld loopt hem na. | |
20Dar waren auer zommighe Griecken onder den Ga naar margenoot* die hénop ghegaen waren, dat zy anbaden op het feęst: | |
21Deze dan ghinghen tot Philippo, Ga naar margenoot* welcker van Bethsaida Galilée was, end baden hem, end zeyden: Heęr, wy begæren Iesum te zien. | |
22Ga naar margenoot+Philippus komt end zegt het Andrée: end Andreas end Philippus zegghen’t voordan Iesu. | |
23Iesus auer andwordde hen, end zeyde: De vre is kommen Ga naar margenoot* dat des menschen Zoon verklaert werde. | |
24Amen amen ick zeg v Ga naar margenoot‡ ten zy dat het tarwenkorn in de ærde valle end verstærue, zo blijft het alleęn: zo het auer verstærft, zo bringt het menighe vrucht voord. | |
25Ga naar margenoot* Wie zijn ziel lief heeft, die zal ze verliezen: end wie zijn ziel in dezer wæreld haatt, die zal ze beholden ten eęwighen leuen. | |
26Zo my iemand dient, die volghe my na: Ga naar margenoot‡ end waer ick bin, daer zal oock mijn dienaer zijn. End zo iemand my dient, den zal de Uader eęren. | |
27Ga naar margenoot* Nu is mijn ziel beroert, end wat zal ick zegghen? Uader, behold my wt dezer vre: doch hierom bin ick in de- | |
[pagina 182v]
| |
ze vre kommen. | |
28Uader, verklaer dynen naem. Zo quam dar eęn stemm wt dem hemel: Oock heb ick en verklaert, end zal en weder verklaren. | |
29Ga naar margenoot+Zo zeyde de schare die dar stond end toehoorde, dar ware eęn donder gheschiedt. Anderen zeyden: Eęn Enghel heeft hem ghesproken. | |
30Iesus andwordde end zeyde: Ga naar margenoot* Deze stemm is niet om mynent willen gheschiedt, mer om uwent willen. | |
31Ga naar margenoot‡ Nu is het gherichte ouer deze wæreld: Ga naar margenoot* nu zal de vorst dezer wæreld hénwt gheworpen werden. | |
32Ga naar margenoot‡ End ick, wanneęr ick verhooght werde van der ærden, zo zal ick Ga naar margenoot+ alle [menschen] tot my zeluen trecken. | |
33(Dit auer zeyde hy te beteękenen mit wat dood hy stæruen zolde.) | |
34De schare andwordde hem: Wy hebben ghehoort wt der Wet Ga naar margenoot* dat de Ghezalfde in eęwigheyt blijft: end hoe zegst du dat des menschen Zoon verhooght moet werden? Wie is deze s’menschen Zoon? | |
35Zo zeyde Iesus tot hen: Noch eęn kleyne tijd is het Ga naar margenoot‡ licht by v: Ga naar margenoot* wandelet de wijle ghy het licht hebbet, op dat v gheęn duysterniß beuanghe. End wie in der duysternisse wandelt, die weet niet waer hy hén gaet. | |
36Ga naar margenoot+De wijle ghy het licht hebbet, gheloouet in het licht, op dat ghy des lichts kinders zijt. Zulcks sprack Iesus, end ghingk hénwegh, end verbargh | |
[pagina 183r]
| |
zick voor hen. | |
37Hoewel auer hy zo vele teękens voor hen ghedaen hadde, zo gheloofden zy niet in hem: | |
38Op dat veruult wurde de sprœck Esaie des Propheten, die hy ghezegt heeft: Ga naar margenoot* Heęr, wie heeft ghelooft onzer Ga naar margenoot+ rede, end wem is de arm des Heęren ontdeckt? | |
39Daerom konden zy niet gheloouen, want Esaias heeft weder ghezegt: | |
40Ga naar margenoot* Hy heeft hœre ooghen verblendt, end heeft hœr hert verhardt: op dat zy mit den ooghen niet ziehen end mit dem herten niet verstaen, end bekeęrt werden, end dat ick ze ghezond maeckte. | |
41Zulcks zeyde Esaias, doe hy zijn heęrlicheyt zagh, end sprack van hem. | |
42Ga naar margenoot‡ Nochtans zo gheloofden dar oock vele wt den ouersten in hem: auer om der Phariséeren willen beleden zy’t niet, Ga naar margenoot* op dat zy niet wt der Synagoghe afghezondert wurden. | |
43Ga naar margenoot+Ga naar margenoot* Want zy hadden lieuer de eęre by den menschen, dan de eęre by Gode. | |
44Iesus auer riep, end zeyde: Wie in my ghelooft, die ghelooft niet in my, mer in den, die my ghezonden heeft. | |
46Ga naar margenoot‡ Ick die dar eęn licht bin, bin in de wæreld kommen, op dat zo wie in my ghelooft, niet in der duysternisse blijue. | |
47End zo iemand myne worden hooret, end gheloouet niet, den richte ick niet. Ga naar margenoot* Want ick bin niet kommen dat | |
[pagina 183v]
| |
ick de wæreld richte, mer dat ick de wæreld zaligh make. | |
48Ga naar margenoot* Wie my verwærpt, end neemt myne worden niet an, die heeft eęnen die en richt: het word dat ick ghesproken heb, dat zal en richten ten wtersten daghe. | |
49Ga naar margenoot* Want ick heb niet van my zeluen ghesproken, mer de Uader die my ghezonden heeft, die heeft my eęn ghebod ghegheuen wat ick zegghen end wat ick spreken zal. | |
50End ick weet dat zijn ghebod eęn eęwigh leuen is. Wat ick dan spreke, dat spreke ick ghelijckerwijß my de Uader ghezegt heeft. |
|