Het Nieuvve Testament, dat is, Het nieuwe Verbond onzes Heeren Iesu Christi, Na der Grieckscher waerheyt in Nederlandsche sprake grondlick end trauwlick ouerghezett
(2012)–Jan Utenhove–2End begonnen hem te verklaghen, end zeyden: Dezen hebben wy beuonden dat hy het volck verkeęrt Ga naar margenoot* end verbiedt beschattinghen eęnem Keyzer te gheuen Ga naar margenoot‡ end zegt, hy zy Ga naar margenoot+ eęn Ghezalfde kœningk. | |
3Ga naar margenoot* Pilatus auer vraeghde hem, end zeyde: Bist du de Kœningk der Iœden? Hy auer andwordde hem, end zeyde: Du zegst het. | |
4End Pilatus zeyde tot den Ouerpriesteren end den scharen: Ick vinde gheęn schuld in dezem mensche. | |
5Zy auer hieuen deß te stærcker an, end zeyden: Hy beroert het volck daermede dat hy leęrt door het gansche Iœd- | |
[pagina 150r]
| |
sche land, end heeft begonnen van Galiléen tot hærtoe. | |
6Doe auer Pilatus van Galiléen hoorde, vraeghde hy of hy eęn Galileesch mensch ware. | |
7Ga naar margenoot+Ga naar margenoot* End als hy vernam dat hy wt der heęrschappy Herodiß was, verzand hy hem tot Herodes, welcker oock zelue ten dien daghen te Hierusalem was. | |
8Ga naar margenoot* Doe auer Herodes Iesum zagh, verblijdde hy zick zeęr: want hy had hem ouer langhe tijd gærn ghezien, om dat hy veel van hem hoorde: end hoopte dat hy eęnigh teęken van hem zolde zien gheschiehen. | |
9End vraeghde hem mit velen reden: Hy auer andwordde hem niets. | |
10Auer de Ouerpriesters end de Schriftgheleęrden stonden dar by, end verklaeghden hem hard. | |
11Auer Herodes mit zynen hærscharen verachtde end bespottde hem: end na dem hy hem mit eęnem blinckenden kleęde bekleędt hadde, zand hy hem weder tot Pilato. | |
12End ten zeluen daghe wurden Pilatus end Herodes gheurienden mit malckanderen: want te voren hadden zy in viandschap gheweeßt tot malckanderen. | |
13Ga naar margenoot* Pilatus auer riep de Ouerpriesters end de Ouersten end het volck te hoop, end zeyde tot hen: | |
14Ghy hebbet my dezen mensch anghebracht, als eęnen afwender des volcks, end zie, ick heb hem voor v onderuraeght, end | |
[pagina 150v]
| |
vinde an dezem mensche gheęn schuld der dinghen waerin ghy hem verklaghet. | |
15Ga naar margenoot+Ia noch oock Herodes: want ick heb v verzonden tot hem: end zie, an hem is niets gheschiedt dat des doods wærd zy. | |
16Daerom zal ick hem tuchtighen, end entslaen. | |
18Zy auer kreeschen wt mit der ganscher menighte, end zeyden: Ga naar margenoot‡ Neem dezen hénwegh, entsla ons auer Barabbam. | |
19Welcker was om eęns oproers, die in der stad gheschiedt was, end om eęns doodslaghs willen, in gheuangheniß gheworpen. | |
20Zo riep Pilatus wederom tot hen, end wolde Iesum entslaen: Zy auer riepen teghen, end zeyden: Cruycigh, cruycigh hem. | |
21End hy zeyde derdemael tot hen: Wat heeft deze doch quaads ghedaen? ick beuinde gheęn schuld des doods an hem: Daerom wanneęr ick hem ghetuchtight zal hebben, zal ick en entslaen. | |
22Zy auer hielden an mit luyder stemmen, end eyscheden dat hy ghecruycight wurde: end hœre end der Ouerpriesteren stemmen hieuen stærcker an. | |
24Ga naar margenoot+End entslough hen den, die om des oproers end doodslaghs willen was in de geuangniß gheworpen, welcken zy eyscheden: auer Iesum ouergaf hy hœrem wille. | |
[pagina 151r]
| |
zy eęnen zekeren Simon van Cyrenen, die dar quam van dem velde: end leyden hem het cruyß op, dat hy het Iesu nadroughe. | |
26Hem volghde auer na eęn groote menighte volcks, end vrauwen, welcke oock hem beklaeghden end beweęnden. | |
27Iesus auer wand zick omm tot hen, end zeyde: Ghy dochters van Hierusalem, weęnet niet ouer my, mer weęnet ouer v zeluen, end ouer uwe kinders. | |
28Want zie, de daghen kommen in welcken men zegghen zal: Gheluckzaligh zijn de onuruchtbare, end de buycken die niet gheboren hebben, end de borsten die niet ghezooght hebben. | |
29Dan zullen zy zegghen tot den berghen: Ga naar margenoot* Uallet ouer ons, end tot den hœuelen, Decket ons. | |
30Ga naar margenoot‡ Want zo men dit doet an dem vochtighen holte, wat zal an dem dorren ghewerden? | |
31Ga naar margenoot+Ga naar margenoot* Dar wurden auer oock tweę andere welcke mißdaders waren, mit hem gheleydt, dat zy gbedoodt wurden. | |
32Ga naar margenoot* End als zy quamen an de plaetß die dar heett de Hoofdscheelplaetß, aldaer cruycighden zy hem, end de mißdaders, den eęnen ter rechter, den anderen auer ter lincker hand. | |
33Iesus auer zeyde: Ga naar margenoot* Uader, laet hen quijt: want zy weten niet wat zy doen. Ga naar margenoot‡ End zy bedeęlden zyne kleęders, end worpen het lot [daerouer]. | |
34End het volck stond, end schauwde toe, De Ouersten auer Ga naar margenoot+ schimpten oock zampt hen, end zeyden: Hy heeft anderen | |
[pagina 151v]
| |
beholden, hy beholde zick zeluen, is hy Ga naar margenoot+ de Ghezalfde, die wtuerkoren Godes. | |
35Hem auer bespottden oock de krijgsluyden, ghinghen toe, end boden hem edick an, | |
36End zeyden: Bist du de kœningk der Iœden, behold dy zeluen. | |
37Ga naar margenoot* Dar was auer oock eęn opschrift bouen hem gheschreuen mit Grieckschen, end Romeynschen end Hebreeschen letteren: DEZE IS DE KONINGK DER IODEN | |
38Auer der mißdaderen ęen, die dar ghehanghen waren, lasterde hem, end zeyde: Bist du de Ghezalfde, behold dy zeluen end ons. | |
39Ga naar margenoot+De ander auer andwordde, bestrafte hem, end zeyde: Ureęzest du dy oock niet voor Gode, die du doch in ghelijcker verdommenisse bist? | |
40End wy ia ten rechten [zijn daerin]: want wy entfanghen wat onzer daden wærd is: deze auer heeft niets onschicklicks ghedaen. | |
41End hy zeyde tot Iesu: Heęr, ghedenck myner, wanneęr du in dijn kœningkrijck kommest. | |
42End Iesus zeyde tot hem: Amen ick zeg dy: Huyden zalt du by my in dem paradijze zijn. | |
43Ga naar margenoot* Het was auer omtrent der zester vren: end dar ward eęn duysterniß ouer de gansche ærde, tot an de neghende vre. | |
44End de zonn ward verduystert, end de voorhangk des tempels schœrde midden entweę. | |
45End Iesus riep mit luyder stemmen, | |
[pagina 152r]
| |
end zeyde: Uader Ga naar margenoot* in dyne handen Ga naar margenoot+ zal ick mynen gheęst beuelen. End als hy dit ghezegt had, gaf hy den gheęst op. | |
46Ga naar margenoot‡ Doe auer de Honderdhoofdmann zagh wat dat gheschiedde, preeß hy God, end zeyde: Waerlick deze mensch was gherechtigh. | |
47Ga naar margenoot+End alle de scharen die te hoop kommen waren tot dezem schauwhandel, end anschauwden wat dar gheschiedde, sloughen zick an hœre borsten, end keęrden weder. | |
48Auer alle zyne bekenden stonden van verr, end de vrauwen die hem t’zamen wt Galiléa waren nagheuolght, end zaghen dit an. | |
49Ga naar margenoot* End zie, eęn mann mit name Ioseph, welcker eęn raadsheęr was, eęn goed end gherechtigh mann, | |
50Deze had niet bewillight in hœren raad end handel, [hærkomstigh] van Arimathéa eęner stad der Iœden, welcker oock zelue op het kœningkrijck Godes wachtde, | |
51Deze ghingk tot Pilato, end begærde het lichaem Iesu: | |
52End doe hy dat afghetoghen had, wand hy het in eęn fijn lijnwaad, Ga naar margenoot* end leyde het in eęnen wtghehauwen grafsteęn, waerin noch niemand oyt ghelegt was. | |
53End het was de dagh der voorbereyding, end de Sabbath begann an te breken. | |
54Doe auer nagheuolgt waren de vrauwen Ga naar margenoot* die mit hem kommen waren wt Galilea, beschauwden zy den grafsteęn, end hoe zijn lichaem ghelegt was. | |
55Zy keęrden auer weder, end bereyd- | |
[pagina 152v]
| |
den specery end zalue: end den Sabbath ouer waren zy still na dem ghebode. |
|