Het Nieuvve Testament, dat is, Het nieuwe Verbond onzes Heeren Iesu Christi, Na der Grieckscher waerheyt in Nederlandsche sprake grondlick end trauwlick ouerghezett
(2012)–Jan Utenhove–1Ga naar margenoot+ HEt Ga naar margenoot* feęst auer der ongheheuelder brooden ghezegt Pascha, was naby. | |
2Ga naar margenoot‡ End de Ouerpriesters end de Schriftgheleęrden zochten daerna, hoe zy hem dooden zolden: want zy vreęßden voor dem volcke. | |
[pagina 146v]
| |
3Ga naar margenoot* Satan auer was ingheuaren in Iudam toeghenaemt Iscarioth, die dar was wt dem ghetalle der twæluen. | |
4End hy ghingk hén, end sprack mit den Ouerpriesteren end den Hoofdluyden, naemlick, hoe hy hen hem zolde ouerleueren. | |
5End zy verblijdden zick, end droughen ouer eęn hem gheld te gheuen. | |
6End hy zeyde’t toe, end zocht gheleghenheyt, dat hy hem hen ouerleuerde zonder oproer. | |
7Ga naar margenoot* De dagh auer der ongheheuelder brooden quam, op welckem men het Pascha slachten moest: | |
8End hy zand Petrum end Ioannem wt, end zeyde: Gaet hén, end bereydet ons het Pascha, dat wy het eten. | |
9Zy auer zeyden tot hem: Waer wilt du dat wy het bereyden? | |
10End hy zeyde tot hen: Zie, wanneęr ghy hénin kommet in de stad, zal v entmoeten eęn mensch, die eęn kruyck waters draeght: volght hem na in het huyß daer hy hénin gaet: | |
11End zegghet dem huyßheęre des huyß, De leęrmeęster zegt dy: Ga naar margenoot+ Waer is de gastplaetß daer ick het Pascha mit mynen leęriongheren eten zal? | |
12End hy zal v anwijzen eęnen grooten opperzaal, gheplaueydt: bereydet aldaer. | |
13Zy auer ghinghen hén, end vonden ghelijckerwijß hy hen ghezegt had, end bereydden het Pascha. | |
[pagina 147r]
| |
end de twælf Apostels mit hem. | |
15End hy zeyde tot hen: Mit verlanghen heb ick begært dit Pascha mit v te eten, eęr ick lijde. | |
16Want ick zeg v, dat ick voordan daervan niet meęr eten zal, tot dat het veruult werde in dem kœningkrijcke Godes. | |
17End hy nam den drinckbeker, danckte end zeyde: Nemet dezen, end deęlet en onder v: | |
18Want ick zeg v, dat ick niet drincken zal van der vrucht des wijngaerds, tot dat het kœningkrijck Godes komme. | |
19Ga naar margenoot* End hy namm het brood, danckte end brack het, end gaf het hen, end zeyde: Dit is mijn lijf dat vœr v gegheuen werdt: dit doet tot myner ghedachteniß. | |
20Deßghelijcken oock den drinckbeker, na dem auendeten, end zeyde: Deze drinckbeker is het nieuwe Testament in mynem bloede, dat vœr v vergoten werdt. | |
22End des menschen Zoon gaet ia hén Ga naar margenoot‡ als het besloten is: weę nochtans dem zeluen mensche, door welcken hy verraden werdt. | |
23End zy begonnen te beuraghen onder malckanderen, wie het doch wt hen ware, die dit doen zolde. | |
24Dar ward auer oock eęn twisting onder hen, naemlick, wie onder hen de grootste zolde schijnen te zijn. | |
[pagina 147v]
| |
ghen der Heydenen heęrschen ouer ze, end die gheweld ouer ze hebben, werden goeddadighen gheheeten. | |
26Ga naar margenoot* Ghy auer niet alzo: Ga naar margenoot‡ mer de grootste onder v, die werde als de iongste: end wie eęn voorgangher is, als eęn die dar dient. | |
27Want welcker is grooter die dar Ga naar margenoot+ anzitt, of die dar dient? is het niet die dar anzitt? Ga naar margenoot* Ick auer bin midden onder v, als eęn die dar dient. | |
28Ghy auer zijt het die by my volbleuen zijt in mynen verzouckinghen: | |
29Ga naar margenoot* End ick verordene v het kœningkrijck, ghelijckerwijß my het mijn Uader verordent heeft: | |
30Op dat ghy etet end drincket op mynem disch in mynem kœningkrijcke, Ga naar margenoot* end zittet op throonen, end richtet de twælf gheslæchten Israels. | |
31Ga naar margenoot+De Heęr auer zeyde: Ga naar margenoot‡ Simon Simon, zie, de Satan heeft v gheeyscht dat hy v zifte als de tarwe: | |
32Auer ick heb vœr dy ghebeden, op dat dijn ghelooue niet zwijcke: oock du wanneęr du eęnmael bekeęrt werdest, zo stærck dyne broeders. | |
33Ga naar margenoot* Hy auer zeyde tot hem: Heęr, ick bin bereyd mit dy oock in gheuangniß end in dood te gaen. | |
34End hy zeyde: Petre, ick zeg dy, dar zal huyden gheęn haan krayen, eęr du drymael verloochenest dat du my kennest | |
35End hy zeyde tot hen: Ga naar margenoot* Als ick v wtghezonden heb zonder buydel end male, end schoens, heeft v doch iet entbroken? | |
[pagina 148r]
| |
Zy auer zeyden: Niets. | |
36Zo zeyde hy tot hen: Auer nu wie eęnen buydel heeft, die neme’n, deßghelijcken oock eęn male: end wie gheęn heeft, die verkoope zynen mantel, end koope eęn zwærd. | |
37Want ick zeg v, het moet noch volbracht werden an my, dat dar gheschreuen is, naemlick, Ga naar margenoot* End hy is onder de Wetbrekers gherekent. Want wat van my [gheschreuen] is, dat heeft eęn ende. | |
38Zy auer zeyden: Heęr, zie, hier tweę zwærden. Hy auer zeyde tot hen: Het is ghenough. | |
39Ga naar margenoot* End Iesus wtghegaen, ghingk hén na ghewoonheyt op den Olijuenbergh: end zyne leęrionghers volghden hem oock na. | |
40Ga naar margenoot+End als hy an de plaetß quam, zeyde hy tot hen: Biddet, op dat ghy niet in verzoucking kommet. | |
41Ga naar margenoot* End hy ward van hen afgheruckt omtrent eęnem steęnworpe, end knielde neder, end bad, | |
42End zeyde: Uader, wilt du, zo neem dezen drinckbeker van my: nochtans niet myne, Ga naar margenoot* mer dyne wille gheschiehe. | |
43Uan hem auer ward ghezien eęn Enghel wt dem hemel, die hem verstærckte. | |
44Ga naar margenoot* End mit bangher anuechtinghe beuanghen, bad hy deß te langher: end zijn zweęt was als bloeddruppels die dar afliepen op de ærde. | |
45End doe hy van dem ghebede opstond, quam hy tot zynen leęriongheren, end vand ze slapen van trœrigheyt, | |
46End zeyde tot hen: Wat slapet ghy? Staet op, end biddet: op dat ghy niet in | |
[pagina 148v]
| |
verzoucking kommet. | |
47Ga naar margenoot* Doe hy auer noch sprack, zie, eęn schare, end eęn van den twæluen ghenaemt Iudas, ghingk voor hen hær, end quam Iesu naby, hem te kussen. | |
48Iesus auer zeyde tot hem: Iuda, verradest du des menschen Zoon mit eęnem kusse? | |
49Doe auer zaghen die by hem waren, wat dar voor handen was, zeyden zy: Heęr, zullen wy niet mit eęnem zwærde [daerin] slaen? | |
50End eęn zeker wt hen slough des Ouerpriesters dienstknecht, end hieuw hem zijn rechte oor af. | |
51Ga naar margenoot+Iesus auer andwordde end zeyde: Latet ze tot hiertoe [ghewerden]. End roerde des zeluen oor an, end heylde hem. | |
52Ga naar margenoot* Iesus auer zeyde tot den Ouerpriesteren end Hoofdluyden des tempels, end den Olderlinghen die tot hem kommen waren: Zijt ghy als tot eęnem moorder wtghegaen mit zwærden end stocken? | |
53Als ick daghlicks by v was in dem tempel, zo hebbet ghy gheęne handen an my wtghestreckt: auer dit is uwe vre end de macht der duysterniß. | |
54Ga naar margenoot* Zy leydden hem auer gheuanghen, end brachten hem in des Ouerpriesters huyß. Petrus auer volghde hem van verr na. | |
55Ga naar margenoot* Doe zy auer eęn vuer anghesteken hadden midden in dem zale, end te hoop ghezeten waren, zat oock Petrus midden onder hen. | |
[pagina 149r]
| |
56Doe hem auer eęn dienstmaeghd zagh zitten by dem lichte, zagh zy hem staerlick an, end zeyde: Deze was oock mit hem. | |
57Hy auer verloochende hem, end zeyde: Urauw, ick kenn hem niet. | |
58End eęn weynigh daerna zagh hem eęn ander, end zeyde: Du bist oock wt dien eęn. Petrus auer zeyde: Mensch, ick bin niet. | |
59End ouer eęn wijle by eęner vren daerna, bekrachtighde’t eęn ander, end zeyde: Waerlick deze was oock mit hen: want hy is eęn Galiléer. | |
60Ga naar margenoot+Petrus auer zeyde: Mensch, ick weet niet wat du zegst. End van stonden an de wijle hy noch sprack, krayde’r eęn haan. | |
61End de Heęr wand zick omm, end zagh Petrum an: end Petrus ward indachtigh des Heęren words, als hy hem ghezegt had: Ga naar margenoot* Eęr dar eęn haan krayet, zalt du my drymael verloochenen. | |
62End Petrus ghingk hénwt, end weęnde bitterlick. | |
63Ga naar margenoot‡ End de mannen die Iesum hielden, bespottden, Ga naar margenoot* end sloughen hem: | |
64End na dem zy hem ouerdeckt hadden, sloughen zy hem in zijn anghezicht, end vraeghden hem, end zeyden: Propheteer, wie is het die dy gheslaghen heeft? | |
65End vele andere dinghen mit lastersprœken, zeyden zy teghen hem. | |
66Ga naar margenoot* End als het dagh gheworden was verzamelden zick de Olderlinghen des volcks, de Ouerpriesters, end Schrift- | |
[pagina 149v]
| |
gheleęrden, end leydden hem in hœren Raad, | |
67End zeyden: Bist du de Ghezalfde? zegghet ons. End hy zeyde tot hen: Zeg ick het v, zo zullet ghy niet gheloouen: vraghe ick auer [v], zo zullet ghy my gheęnßins andwordden noch entslaen. | |
69Zy auer zeyden alle: Bist du dan Godes Zoon? Hy auer zeyde tot hen: Ghy zegghet dat ick het bin. | |
70Zy auer zeyden: Wat behouuen wy meęr tuygniß? want wy hebben’t zelue ghehoort wt zynem monde. |
|