Het Nieuvve Testament, dat is, Het nieuwe Verbond onzes Heeren Iesu Christi, Na der Grieckscher waerheyt in Nederlandsche sprake grondlick end trauwlick ouerghezett
(2012)–Jan Utenhove–1Ga naar margenoot+ NA dem hy auer alle zyne worden in des volcks ooren vollendt had, ghingk hy hén tot Capernaum. | |
2Auer eęns Honderdhoofdmanns dienstknecht lagh doodkranck, die hem wærd was. | |
3Doe hy auer van Iesu hoorde, schickte hy de Olderlinghen der Iœden tot hem, end bad hem dat hy quame end zynen | |
[pagina 110v]
| |
dienstknecht ghezond maeckte. | |
4Doe zy auer tot Iesu quamen, baden zy hem nærstlick, end zeyden: Hy is wærd dat du hem dit doest, | |
5Want hy heeft onze volck lief, end heeft ons de Synagoogh ghebauwt. | |
6Iesus auer ghingk mit hen hén. Doe hy auer nu niet verr van dem huyze was, zand de Honderdhoofdmann vrienden tot hem wt, end zeyde tot hem: Heęr, vermoey dy niet: want ick bin niet bequaem dat du onder mijn dack inkommest. | |
7Daerom ick oock my zeluen niet wærdigh gheacht heb dat ick tot dy quame: mer spreeck eęn word, end mijn knecht zal ghezond werden. | |
8Ga naar margenoot+Want oock ick bin eęn mensch, onder [eęns anders] macht ghestelt, end heb krijgsknechten onder my zeluen: end zeg tot dezem: Ga hén, end hy gaet hén: end tot dem anderen: Kom hær, end hy kommt hær: end tot mynem dienstknecht, Doe dit: end hy doet het. | |
9Doe auer Iesus dit hoorde, verwonderde hy zick zyner, end omghewendt, zeyde hy tot der scharen die hem nauolghde: Ick zeg v dat ick zo grooten ghelooue ia in Israel niet vonden heb. | |
10End die dar ghezonden waren, keęrden wederom na huyß, end vonden den dienstknecht die dar kranck gheweęßt had, ghezond. | |
11End het ghesciedde daerna dat hy hén ghingk in eęn stad ghenaemt Nain, end zyner leęriongheren vele end eęn groote schare ghinghen mit hem. | |
[pagina 111r]
| |
12Als hy auer na an de poorten der stad quam, zie, dar ward eęn doode hærwt ghedraghen, die eęn eęnighgheboren zoon zyner moeder was: end de zelue was weduwe: end eęn groote schare der stad was mit hœr. | |
13End doe ze de Heęr zagh, erbarmde hy zick hertgrondlick ouer ze, end zeyde tot hœr: Weęn niet. | |
14End hy quam by, end roerde de baar an. De draghers auer stonden still, end hy zeyde: Ionghelingk, ick zeg dy, Ga naar margenoot* sta op. | |
15Ga naar margenoot+End de ghestoruen richtde zick op, end began te spreken: end hy gaf hem zyner moeder. | |
16Dar quam auer ze alle eęn vreęze an, end prezen God, end zeyden: Ga naar margenoot* Eęn groot Propheet is onder ons opghestaen, Ga naar margenoot‡ end God heeft zijn volck bezocht. | |
17End dit gheruchte van hem ghingk ouer het gansche Iœdsche land, end ouer alle het omligghende landbegrijp. | |
19End Ioannes riep tweę wt zynen leęriongheren tot zick, end zand ze tot Iesu, end zeyde: Bist du die dar kommen zolde, of verwachten wy eęnen anderen? | |
20Doe auer de mannen tot hem quamen, zeyden zy: Ioannes de Dooper heeft ons tot dy wtghezonden, zegghende: Bist du die dar kommen zolde, of verwachten wy eęnen anderen? | |
21Ter zeluer vren auer heylde’r hy vele van zieckten, end plaghen, end boozen | |
[pagina 111v]
| |
gheęsten: end velen blinden schanck hy het ghezicht. | |
22End Iesus andwordde end zeyde tot hen: Gaet hén, end boodschappet Ioanni wat ghy ghezien end ghehoort hebbet. [Naemlick] Ga naar margenoot* dat de blinden zien, de krœpelen wandelen, Ga naar margenoot+ de melaetschen ghereynight werden, de doouen hooren, de dooden opstaen, de armen gheeuangelizeert werden. | |
23End gheluckzaligh is die an my niet gheærgert werdt. | |
24Ga naar margenoot* Doe auer de boden Ioannis wegh ghegaen waren, begann hy tot den scharen te zegghen van Ioanne: Wat zijt ghy hénwt ghegaen in de woestijn te schauwen? eęnen riethalm van winde beweeght? | |
25Mer wat zijt ghy hénwt ghegaen te zien? eęnen mensch bekleędt mit zachten kleęderen? Zie, die in prachtigher kleędinghe end in weelden zijn, die zijn in der kœninghen houen. | |
26Mer wat zijt ghy hénwt ghegaen te zien? eęnen Propheet? Ia ick zeg v, oock meęrder dan eęn Propheet. | |
27Deze is het van welckem gheschreuen is: Ga naar margenoot* Zie, ick zende mynen Enghel wt voor dynem anghezichte, die dar bereyden zal dynen wegh voor dy. | |
28Want ick zeg v, onder den die van vrauwen gheboren zijn, is’er gheęn grooter Propheet dan Ioannes de Dooper: nochtans die kleyner is in dem kœningkrijcke Godes, die is grooter dan hy. | |
[pagina 112r]
| |
29Ga naar margenoot+End all het volck dat dar toehoorde, end de tollenaers die dar ghedoopt waren, mit dem Doope Ioannis, rechtuærdighden God. | |
30De Phariséers auer end de Wetgheleęrden die van hem niet ghedoopt waren, verachtden den raad Godes teghen zick zeluen. | |
31Ga naar margenoot* Auer de Heęr zeyde: Wem zal ick dan de menschen dezes gheslæchtes verghelijcken? end wem zijn zy ghelijck? | |
32Zy zijn ghelijck den kinderkens die op dem marckt zitten, end malckanderen toeroupen, end zegghen: Wy hebben v ghepepen, end ghy hebbet niet ghedanst: wy hebben v klaeghlieden ghezonghen, end ghy hebbet niet gheweęnt. | |
33Ga naar margenoot* Want Ioannes de Dooper is kommen, end at gheęn brood, end dranck gheęnen wijn, end ghy zegghet: Hy heeft eęnen duuel. | |
34Des menschen Zoon is kommen, eett end drinckt, end ghy zegghet: Zie, eęn vratigh mensch end wijnzuyper, eęn vriend der tollenaren end zondaren. | |
35End de wijßheyt is gherechtuærdight van allen hœren kinderen. | |
36Ga naar margenoot+Ga naar margenoot* Hem bad auer der Phariséeren eęn dat hy mit hem ate. End hy ghingk in des Phariséers huyß, end Ga naar margenoot+ zat an. | |
37End zie, eęn vrauw in der stad, welcke eęn zondersse was, doe zy vernam dat hy Ga naar margenoot+ anzat in des Phariséers huyze, bracht zy eęn Ga naar margenoot+ albasterene buß mit zaluen, | |
[pagina 112v]
| |
38End stond van achter an zynen voeten end weęnde, end begann zyne voeten mit tranen te netten, end drooghde ze mit den haren hœrs hoofds, end kuste zyne voeten, end zalfde ze mit zaluen. | |
39Doe auer dat de Phariséer zagh die hem ghenoodt hadd, sprack hy by zick zeluen, end zeyde: Ga naar margenoot* Wenn deze eęn Propheet ware, hy zolde ghewißlick weten wie end welckerley eęn vrauw het zy die hem anroert: want zy is eęn zondersse. | |
40End Iesus andwordde, end zeyde tot hem: Simon, ick heb dy wat te zegghen. Hy auer zeyde: Leęrmeęster zeg Ga naar margenoot+ an. | |
41Eęn wtborgher had tweę schuldenaers, de eęn was schuldigh vijf honderd penninghen, end de ander vijftigh: | |
42Doe zy auer niet machtigh waren te betalen, schanck hy hen beyden quijt. Zeg dan, welcker van beyden zal hem meęst lief hebben? | |
43Ga naar margenoot+Simon auer andwordde end zeyde: Ick meyne welckem hy meęst quijtgheschoncken heeft. Hy auer zeyde tot hem: Du hebst recht gheordeęlt. | |
44End hy wand zick om tot der vrauwen, end zeyde tot Simon: Ziest du deze vrauw? Ick bin kommen in dijn huyß, du hebst my gheęn water ghegheuen tot mynen voeten: deze auer heeft myne voeten mit tranen ghenett, end mit den haren hœrs hoofds ghedrooght. | |
[pagina 113r]
| |
bin, heeft niet afghelaten myne voeten te kussen. | |
46Du hebst mijn hoofd niet mit oly ghezalft: deze auer heeft myne voeten mit zaluen ghezalft. | |
47Derhaluen zeg ick dy, vele zonden werden hœr quijtghelaten, want zy heeft veel lief ghehadt. Welckem auer weynigh quijt ghelaten werdt, die heeft weynigh lief. | |
48Hy auer zeyde tot hœr: Dyne zonden werden quijt ghelaten. | |
49End die dar t’zamen Ga naar margenoot+ anzaten, begonnen te zegghen by zick zeluen: Wie is deze die oock de zonden quijtlaett? | |
50Hy zeyde auer tot der vrauwen: Dijn ghelooue heeft dy beholden, ga hén mit vreden. |
|