Oude ende nieuwe lof-zangen, die gemeenlyk gezongen worden op de geboorte ons heeren Jesu Christi, van kers-nagt, tot Maria Ligtmisse toe
(1740)–Johannes Stichter–Stemme: Helaas mijn zugjes zyn om niet.IS dit des Vader eenig pant,
Aan ons belooft, verwagt, en nu gegeven?
Is dit den Zoon, het eeuwig leven?
Is dit den God die 't al heeft in zijn hant?
Is dit die door het minste woort
Doen komen kan een nieuwe werelt voort?
Is dit die heel den Hemel doet verblijden,
Door zijn klaar aanschijn?
Komt die hier om te lijden,
En mensch voor ons zijn?
Den Hemel stont tot zijn gebod,
En alle schepselen kan hy gebieden,
Dees wert veragt van alle lieden,
Verstooten hier in dit vervallen kot,
By Os en Ezel, die voor vier,
Met hunnen adem hem zijn dienstig hier;
Een krib met strooy, in plaats van bed met veeren;
| |
[pagina 41]
| |
Herders slegt in schijn,
Daar hy in plaats van Heeren
Van begroet wil zijn.
Waarom mijn God in dit verdriet,
Zoo arm om ons eeuwig eens rijk te maken,
En ons te leeren al versaken
Wat dat de werelt geeft en ons aanbiet?
Dit is de les die hy ons leert,
Dat hy ootmoedigheyt van ons begeert,
Als wy de minste zijn zoo zal hy geven,
Die hier voor ons lijd,
Een kroon en zalig leven
Ons in eeuwigheyt.
|
|