Oude ende nieuwe lof-zangen, die gemeenlyk gezongen worden op de geboorte ons heeren Jesu Christi, van kers-nagt, tot Maria Ligtmisse toe
(1740)–Johannes Stichter–Stemme: Beata immaculata.TOt Bethlehem wilt u spoeden,
Mijn Geest, en zien het Woort,
't Welk d' Engelen aan de vroeden,
Vertoonden zoo gy hoort:
Zy zongen bly, met melody:
Lof God, den Mensche vreede zy.
Ik groet u, ô Maget schoone,
'k Aanbid u kleyne Kint,
O Koning is uwen Throone
Een Krib, zoo ik hier vint?
U diep ootmoet, My boogen doet:
Dus ik uw hoogheyt val te voet.
Wat liefde heeft u gedrongen,
Te komen in dit dal,
Daar armoed' u heeft gedwongen,
Te liggen in een stal:
't Is noyt geschiet, 't Welk men hier ziet:
Die 't al verleent en heeft nu niet.
De Hemelen met haar Zalen,
Zijt gy, Heer veel te groot:
Hoe laat gy u dan bepalen,
In een der Maagden schoot?
| |
[pagina 9]
| |
O zuyver Maagt, God dien gy draagt,
Heeft niemant meer als u behaagt,
Daar loven u 's Hemels Geesten,
Met 't negenvoudig Choor;
Hier loeyen twee stomme Beesten,
My schrikt als ik 't aanhoor;
Is dit den Lof, In 't Konings Hof,
Daar men aanbid uw'r voeten stof!
O luyster der heerlijkheden,
O glans van 't eeuwig Ligt,
Hoe duyster zijt gy van kleeden?
Ia zondig, na 't gesigt!
Dus wel te regt, Ist veel verslegt,
Den Heer geworden als een knegt.
Fonteyne daar wy na dorsten,
O Brood der Eng'len zoet,
Hoe snakt gy dus na de borsten,
Eens Magets die u voet?
O wonder groot! des Hemels Broot,
Te zien nu lijden hongers noot.
De sterkheyt, Heer, uwer handen,
Heeft al dat is, gemaakt;
Nu zijnse gehegt met banden,
Krank, teeder, ende naakt:
O Zampson kloek, Dit 's mijn versoek:
Kan u nu binden wol en doek?
Die d' Engelen eerst verheugde,
Door weedom tranen stort,
Hoe is tog, ô Heer die vreugde,
Verandert en verkort?
't Is tot een boer, Mijns quaats onvroet?
My ook dan tranen storten doet.
| |
[pagina 10]
| |
O Prince, ô Heer der Heeren,
Mijn God, mijn hoogste goet,
Laat my tog eens van u leeren,
Wat gy al voor my doet,
U herten min, U sagte zin,
Hoe goet gy zijt, hoe znoot ik bin.
|
|