Het Walchers liedeboeck
(1611)–Dirk Schabaelje, Jan Philipsz. Schabaelje–
[Folio 124v]
| |
Na de wijse
| |
[Folio 125r]
| |
Doen sprack Jesus, een man
Hadde twee schuldenaeren
Des eenen somme van
Goe schult penningen waren
Wel vyfhondert, doch daer en
Teghen den ander waer
Vyftich, beyde te gaeren
Heeft hy't gheschoncken haer
Wie van dese sal hem
Met liefde meest behaghen
Daer op was syne stem
Die hem voor dese daghen
Meest schuldich was, sal draegen
Meest liefde soo t'behoort,
Ghy hebt op mynder vraeghen
Rechtelick gheantwoort
Nu op dees vrouwe siet,
Ick quam tot u ghegane
Water gaeft ghy my niet
Om wasschen, met den trane
Sy als een onderdane
Wiesch mijn voeten besloofd'
Die daer na af te dwane
Met thayr van haren hoofd'
Ghy hebt vergheten my
Met eenen cus te groeten
Dese comende, sy
En heeft niet laten moeten
Te cusschen mijne voeten,
Geen zalue ghy en goot
Op t'hooft om drucx versoeten
Salft sy mijn voeten bloot
Dus segghe ick, haer sijn
Vele sonden vergheven
| |
[Folio 125v]
| |
Want veel liefde sy myn
Bethoont heeft, alsoo euen
Die weynich sondich sneuen
Vergheuen is, die wort
Te weynigher ghedreuen
En met liefde begort
O Vrouwe henen gaet
Met vreden uwer straten
Ghy hebt creghen aflaet
Van sonden tuwer baeten
Was dyn gheloof, daer saten
Sommighe, en daer af
Sy in haer seluen praeten
Dat gy sonden vergaf
Hierom aenveert den gloet
Der liefden, en afstuyven
Alle vyantschap doet
Leeft simpelick als duyven
Als vruchtbaer rancken, druyven
Draeghende, daer deur moet
Alle sonde verschuyven
Deur Godts ghenade goet
Weest op v hoede. |
|