De heksenvriend
(1966)–Helga Ruebsamen–bron
Helga Ruebsamen, De heksenvriend. Querido, Amsterdam 1966
codering
DBNL-TEI 1
Wijze van coderen: standaard
logboek
-
verantwoording
gebruikt exemplaar
eigen exemplaar dbnl
algemene opmerkingen
Dit bestand biedt, behoudens een aantal hierna te noemen ingrepen, een diplomatische weergave van De heksenvriend van Helga Ruebsamen uit 1966.
redactionele ingrepen
Bij de omzetting van de gebruikte bron naar deze publicatie in de dbnl is een aantal delen van de tekst niet overgenomen. Hieronder volgen de tekstgedeelten die wel in het origineel voorkomen maar hier uit de lopende tekst zijn weggelaten. Ook de blanco pagina's (binnenkant voorplat, 6, 8, 14, 32, 48, 66, 84, 136, binnenkant achterplat) zijn niet opgenomen in de lopende tekst.
[ voorplat]
Helga Ruebsamen
De Heksenvriend
Reuzensalamander
[pagina 1]
De Heksenvriend
[pagina 2]
Reuzensalamander 57
[pagina 3]
Helga Ruebsamen
De Heksenvriend
Amsterdam
Em. Querido's Uitgeverij N.V.
1966
[pagina 4]
Copyright 1966 by Em. Querido's Uitgeverij N.V., Amsterdam. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. No part of this book may be reproduced in any form, by print, photoprint, microfilm or any other means, without written permission from the publisher.
[pagina 7]
Inhoud
De Heksenvriend | 9 |
Groot-Kommer | 15 |
Moeder | 33 |
Big Ben | 49 |
De Gravin | 67 |
Een vroege tram | 85 |
Olie | 101 |
A fine romance | 121 |
De laatste Heksenvriend | 137 |
[ achterplat]
Helga Ruebsamen
De Heksenvriend
De kameleon door Helga Ruebsamen behoort tot de debuten van de laatste jaren, die grote indruk hebben gemaakt en waaraan aanzienlijke verwachtingen voor de toekomst van de auteur zijn gekoppeld. De Heksenvriend is Helga Ruebsamens tweede boek, haar eerste roman. Zij heeft al bewezen dat zij verhalen kan schrijven; nu toont zij aan dat zij van een roman de lange adem barstensvol kan maken.
Als de heksen om hun vrijer dansen, zeggen de inwoners van het gehucht Sommeren, komen er ongelukken van. Dat er een zweempje waarheid in deze uitspraak steekt, lijkt kras.
De heksen zijn niets anders dan mist en nevel; hun vriend is een stenen Cupidobeeld, een potsierlijk maaksel, in satanische ogen even aantrekkelijk als welke andere ruwe practical joke dan ook, in sommige kringen een artistiek onding genoemd, in de volksmond een gruwel.
Soms schijnt bijgeloof zich door de realiteit heen te vreten en in zulke gevallen vormen vooral de lotgevallen van sceptische buitenstaanders en oningewijden het ‘bewijs’ voor de dorpse overtuiging. Zelfs de zich in Sommeren grondig vervelende kelner Frits, een jongen, die gevaren heeft en zich niks op de mouw laat spelden, raakt besmet door de onzinnige ideeën, die over het heksenbeeld in zwang zijn.
In zijn contact met een andere balling, het zonderlinge meisje Frieda, ziet hij een mogelijkheid om aan de onheilssfeer te ontsnappen. Maar na hun eerste ontmoeting al krijgt hij het gevoel juist nu in de richting van het onheil te koersen. De rol, die de Heksenvriend in zijn leven speelt, wordt na elke handeling van Frits belangrijker, gaandeweg overheersend.
Ook als Sommeren een welvarend, gemoderniseerd stadje is geworden, blijft het oude bijgeloof het bestaan van Frits en Frieda ondermijnen, hoewel dat uiterlijk voor niemand waarneembaar is.
En ten slotte zal nooit met zekerheid kunnen worden vastgesteld of de Heksenvriend ook de laatste slag niet heeft gewonnen.
Omslag: Ary Langbroek
Foto: Annelies Scholtz