Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 98] [p. 98] De vredige dood [pagina 99] [p. 99] I Sterven is niet of een beker aan scherven valt, 't is niet of een snoer knapt en de kralen verloren gaan: het donker zegepralen van niet-zijn over zijn is het niet, sterven. Het is van de kleine beek het uitmonden in oneindige wateren; 't vereenen van het kleine deel met het algemeene geheel: daarom hebben wijzen 't gevonden eenvoudig, van geen verschrikking omgeven altijd: zij stierven als een beek uitvloot wetend dat hen vereenen ging de dood met alles waarvan hen scheidde het leven. Vereenen in der onbewustheid donker of in het meerbewuste licht, maar zeker vereenen, als de lippen met den beker, als liefdes hunkering met haar geflonker. Vorige Volgende