Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 97] [p. 97] XI Zal de rust van het opperst evenwicht waarnaar ik heb gezocht zoovele jaren, waarnaar ik heb gestreefd als naar het ware het zielsbevrijdend woord streeft het gedicht, - zal de kristallen rust mij tegenstaren eenmaal uit haar vergeestelijkt gezicht? Zal mijn flikkervlam worde' een stadig licht in de luwte van haar cypressen-blaren? Ik denk niet, ik vraag niet, zie niet vooruit, ik weet niet of leven mij uitverkoor al heb ik mij in levens hand gegeven. Aandachtig let ik op zijn groot geluid en stamel heilge namen en voel door mijn hart heilige huiveringen beven. Vorige Volgende