Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 93] [p. 93] VII O dat ik van de dagen van mijn leven één dag omwikkelen met dat weefsel dicht en vast mocht, - éénmaal voelen mijn gezicht in de sfeer van die eenheid opgeheven. Dat ik eenmaal mijn daad als een gedicht in de wereld zag glanzen stil-verheven, dat ik mijn droom zag vliegen door het leven als een ster door 't heelal vliegt, bron van licht! Ja die dag zou mij opstaan goud-gemond, mijn ziel zou hem met liederen omkransen, mijn hart zou voelen dat een wond genas die bloedde vele jare', een levens-wond: mijn oogen zouden met de glansen glanzen waarvan ik in heilige boeken las. Vorige Volgende