Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 94] [p. 94] VIII Ge weet toch hart, die tegenstrijdigheden, dat wrijten, al die kloven al die scheuren zijn enkel door het onvolmaakt gebeuren der liefde in ons hart en onze leden. Ge weet toch dat zij d'eenheid is, volstreden, van droom en daad? Het wonderlijk opbeuren van 't hart in beide? 't Menglen hunner kleuren tot een puur licht van ongebroken vrede? In ons hart vloeit de liefde traag en klein; daarom, spinnen w'een droom, blijft geen kracht over voor daad; drinken we zijn schuimenden wijn dan duistert van ons weg het droomgetoover. Was liefde algroot in ons, om ons zou zijn droomschoone daad, als zon-doorvloten loover. Vorige Volgende