Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 91] [p. 91] V O hart dat telkens juicht: ‘ik heb gevonden, ik heb bereikt d'eenheid van droom en daad’ en dan weer kreunt onder een versche wonde die leve' uw menschelijke zwakheid slaat, - hart, dat nu weer op droevig rythme gaat, opnieuw door tweespalt gekerfd en geschonden - 'k zie d'eenheid wél, waaraan ge kunt gezonden voor altijd, schittren als een licht gelaat. Ik zie haar bouw van opperst evenwicht, 'k zie in haar oog de tegenstrijdge vragen tot schoonste harmonieën opgelost; - maar 'k zie niet of haar stap zich tot u richt en toch moet g'aan uw lange tweespalt dragen tot haar genade u daarvan verlost. Vorige Volgende