Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 89] [p. 89] III O vreugde-klaarte 'k heb u toch bereikt, stilte in stormen, rust in zware deining; ik heb u toch gevonde' in de verschijning eeuwge kern, die slechts op u zelf gelijkt. Er is niets kleins meer, nu in de omlijning van d'eenen wil elk enkel pogen prijkt, nu aandacht boven d'enkle daad uitreikt en elke opneemt in stralende verreining. Strak-glanzend ligt de levensbaan voor mij: gedaante' en daad gaan in elkander over als dale' en heuvelen elkaar omgorden. Diep zingt in 't hart der vrede rijp getij en elk ding baadt in den glanzenden toover der eenheid waar het deel van is geworden. Vorige Volgende