Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 46] [p. 46] XV Dit is de zin, dit zijn de wezens-trekken van de liefde waarin wij ons vereenen ten strijde om menschheid te maken ééne gemeenschap, één groot overvloeiend bekken. Om liefde's vloed den rots te doen bedekken van haat en nijd met al zijn spitse steenen, om haar zuivre lach en haar zielvol weenen langs alle stranden der wereld te wekken. Dan zal in de menschheid, vol rust, en veilig voor haten, worden een nieuw hart geboren als in den lievende een nieuwe lach ontluikt. En daarom is ons willen heilig en onze strijd het morgendlijke gloren door d'eeuwigheden, van een nieuwen dag. Vorige Volgende