Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 43] [p. 43] XII De oude wijsheid schuilde in schemerduister, noemde haar diepste zwaarste levensweten geheimenis: menschheid mocht dat niet eten want zij moest liggen blijven aan den kluister van het geloof. Daarom doofde haar luister wijsheid in het symbool en deed vergeten zijn zin; zelden maar steeg door smalle reten van het wondre geheim een vaag gefluister. Maar nu is vrij geworde' in barenspijning dit weten, door de wereld slaan zijn gloeden hoog uit: ‘God in het universum wordt, wordt in de Menschheid ook’. Wie het bevroeden zien vol ontzag in elkanders verschijning 't wonder der levens-stijging uitgestort. Vorige Volgende