Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 39] [p. 39] VIII Het diepste leven is een schuwe hinde die vlucht voor geraas en luide gezichten; wie haar heerlijkheid voor zich wil òp lichten doen, moet met de stilte zich vaak verbinden. De eenzaamheid moet worden zijn beminde en voor de lokkingen mag hij niet zwichten der wereld, maar in 't hooge hout der dichte gepeinzen, zijn wel van lafenis vinden. Laat dan, verzadigd van innerlijk schouwen hij, vast in heel zijn ingetogen loopen vernieuwd, tot de menschen glimlachend gaan om wat hij won deemoedig hun t' ontvouwen; maar 't pad der stilte blijf' hem altijd open en hij zwerve daar nimmer ver vandaan. Vorige Volgende