Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 31] [p. 31] Met nieuwe oogen [pagina 32] [p. 32] I Open gaan mij nieuwe oneindigheden en ik zie nieuwe horizonnen zwenken mij toe: wederom lokt het pad van denken dat ik beschroomd in mijn jeugd ben geschreden, toen ik zocht met het bezit van een vrede verheven boven sterflijk heil te drenken mijn ziel, zocht naar zekerte die niets krenken kon, en wijsheid uitgaande boven rede. Toen dacht ik nog dat men wijsheid kon plukken gelijk een stalactiet aan de gewelven van den tijd, buiten ons voor ons gegroeid; sinds leerde ik dat men haar niet af kan rukken van vreemden grond, daar zij rijpt in ons zelven, kern waar 't beleven langzaam toe vergloeit. Vorige Volgende