Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 16] [p. 16] X Wanneer dagen een zwoegen zijn langs kale rotshellingen of gloeiend-heete stranden, omdat d'inwendige welle' een wijl verzanden, dan hunk'ren wij naar der Liefde uitstralen het meest. Naar warm-vertrouwden greep van handen hunkeren wij, naar de zacht-muzikale stembuigingen, waar onder rijze' of dalen de lampen der liefde gestaag in brandden; naar d'oogen die wij wiste' altijd in zachte oplettendheid en rustigklaar vertrouwen ons volgend in den dadenrijken dag; en naar het hart, het hart dat in de rauwe branding des levens altijd lag te wachten, een baai van vrede, ons altijd open lag. Vorige Volgende