Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 12] [p. 12] VI Sedert mijn hart ontving de laatste wijding der smart, ginge' in het binnen-eigen open nieuwe verten van voorgevoelend hopen en de ziel zette zich uit in verwijding. Ook staat tusschen Leven en Dood de scheiding niet meer zoo star en flauwe stralen loopen over en weer, die aan de starheid slopen; overal begint stuwing en verglijding. Onuitsprekelijk-zoete zielslevingen heffen zich hoopvol uit den donkren schoot van 't onbewuste waar zij sluimrend wachtten, vinden geen andre woorden nog van zachte ontwaking dan dit prevelende zingen ‘Liefde is sterker, sterker dan de Dood’. Vorige Volgende