Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 11] [p. 11] V Wanneer de lieve stem en hande' en oogen met al hun kracht van weldoen zijn verdwenen voor altijd, en het eerste eenzame weenen gestild is, en d' onrust der smart vervlogen, en de treurende rein en ingetogen langen tijd leeft in aandachtig vereenen met het pure beeld der verzonken eene tot hij het gansch in zich heeft opgezogen, - dan voelt hij allengs hoe door al zijn zinnen de kracht opstaat van het geliefde wezen en zich door hen gelijk een gloed uitspreidt, tot door het wonder der Liefde verrezen hij onvervreemdbaar-diep bezit van binnen de gezegende tegenwoordigheid. Vorige Volgende