De geboorte van een geest
(1974)–Sybren Polet–
[pagina 31]
| |
spoor van bewustzijn, behalve het zwakke eigen dat het ontmoette, als - als - Zijn omvang en inhoud waren nu dezelfde als die van het ding, het was de steen: bijna. De verleiding was groot zich er geheel aan gewonnen te geven, aan de zwaarte, op de aarde te blijven drukken, er langzaam langzaam in weg te zinken - moeiteloos, bewustzijnsloos, zwaar... / Het onderkende het gevaar. Konsentreerde voldoende energie om aan de dichtheid te ontsnappen. Schoot los. Voelde zijn lichtheid, zijn bijna-gewichtloosheid als bevrijding, en/ |
|