Dordrechts lijstertje
(1624)–Abraham Aertsz. Plater–
[pagina 20]
| |
Stem: Bommelare swaentje: Of dat ick Lief om jou moet dolen, denckt dat ghy de oorsaeck syt, &c.
BLommer-hert, ick ben soo vrolijck,
Al en heb ick maer een wenck
Van ons Cleysje Meysje doolick
Sit ick menigh mael en denck.
Heer het is so soeten becxje!
| |
[pagina 21]
| |
Ia soo soet as suycker-kock
Wonder dat ick met een lecxje
Heur niet teffens op en slock.
Ick bekent het is een swartje:
Maer het is soo soeten dier,
Hellep, waer dat soete hertje,
Waer dat soete Becxjen hier.
Onder hondert duysent Meysjes
Die'ck an alle kanten sie,
Gaeter niemant boven Cleysjes,
Cleysjen is mijn Heuningh-bye.
Sy heyt twee gebloosde koonties,
En twee lipjes als een kars,
Borsjes heytse ront as boontjes,
Meenje dat ick met jou schars.
| |
[pagina 22]
| |
Heur haertjen is gekronckelt
En heur oochjes diesyn bruyn,
'Khebse lestent noch gemonckelt
Achter heurent inden tuyn.
Alse me huer zaye Bouwe
Op sen sondachs is byget,
Heer hoe staen die trype mouwe!
En heur docxje dan soo net.
Mocht ick eens met heur betije,
Mocht ick eens met heur begaen,
Trouwens, datse dan sou lijen
Wou'ck wel met heur hallif staen.
Want sy dribbelt op heur koten
Wel soo licht als daer en toe,
Waerse met de min begoten
| |
[pagina 23]
| |
Me, ghelijck als ick wel doe.
Heer! hoe com ick an dees Vryster?
'T is een uytgelesen Meyt
En se singt gelijck en Lyster,
Datter niemant by en heyt.
Maer ick ben in duysent vreese
Datse Aper mijn ontvrijt,
Lestent stonter Aper Meesen
By en praten lange tijdt.
Sou hy my de meyt ontpraten,
Ick en rae hem niet soo koen:
Maer ick wed hy selt wel laten,
Wel dat sou de duycker doen.
Trouwens dat hy my dat kuysten
| |
[pagina 24]
| |
Daer en waer gheen paeyen an:
Maer daer souwen drooghe vuysten
Op sen trony waeyen an.
Wat ick droom, mijn sabberhoentje
Sulcke dingen niet en doet,
Lestent kreegh ick noch een soentje,
Dat kroop, dochtme, door mijn bloet:
Och! sey ick, mijn herten-blaetje,
Denckt toch omme, soete kint
As ick weer kom om een praetje,
Datje dan maer tuys en bint.
Reyn liefd' betoont. |
|