Wie wil wonen op de oever: waarom koerst hij naar de zee. Mange ghat pe jiwan jhele: kahen naw samundar khewe
(1984)–Jit Narain–
[pagina 12]
| |
[pagina 13]
| |
in de avond werd er niet gesproken
maar juist 's avonds komen de herinneringen
je bent geen traan maar een stofje
hoe wrijf ik je eruit
mijn oogleden steken, steken me zo
hoe red ik jou uit mijn herinneringen
je bent een geurende lucht om mij heen
een vlaag is voldoende
om die geur weg te voeren uit mijn herinneringen aan jou
|
|