Beschouwing der wereld
(1977)–Jan Luyken–
[pagina 178]
| |
Meer als genoeg. | |
![]() | |
Aller oogen wachten op u: en gy geeft hen haare spyze t'zyner tyd. Gy doet uwe hand open, en verzadigd al wat daar leefd [na u] welbehagen. | |
[pagina 179]
| |
Leerd uit des lichaams hongersnood,
De waarde van het Zielen-brood. 't Is Middag, en weêr eetens tyd,
De Tafel werd weêr toe bereid;
Den Oorsprong houd niet op van geeve:
Zyn regen, en zyn zonne-schyn,
Maakt dat 'er altyd vruchten zyn,
Op dat de Mensch bestaa en leeve.
Maar laaci! 't schepsel in 't gemeen,
Ziet met de koe niet verder heen,
Als voor zich neer, op dat hy eete,
En 't dierelyke leeven voed,
Maar d'oorsprong van den staagen vloed,
Word slof en achteloos vergeeten.
Den goeden en den quaaden stand,
Moet leeven uit des Heeren hand,
Maar 't onderscheid leid in 't erkennen;
Daar d'eene Ontfanger dankbaar is,
En d'ander ('t spoor der reden mis,)
Niet weet, van zich aan God te wennen.
Maar die na 't recht der menschheid leeft
| |
[pagina 180]
| |
Zoekt van dien Heer die alles geeft
Benevens dit, een hooger zegen;
Ter spyze voor d'onsterflykheid,
Die in het sterflyk lichaam leid,
Tot hooger graad en staat genegen.
ô Jezus! die met weinig brood
De maag van zo veel duizend sloot,
Gy minderd niet van stadig geeven;
Dat dan het hongerende hert,
Van u ô God verzadigd werd,
Op dat wy eeuwig door u leeven.
| |
Psalm CIV: 14. | |
Jezaias LVIII: 10, 11. | |
[pagina 181]
| |
een gewatert hof, en als een spring-ader der wateren, welkers wateren niet en ontbreeken. | |
Mattheus V: 6. | |
Joannes VI: 35. | |
En Vers 54, 55, 56, 57. |
|