Beschouwing der wereld
(1977)–Jan Luyken–
[pagina 150]
| |
Wat zal hem staande houden? | |
![]() | |
Die de Fonteinen uitzend door de dalen, dat ze tussen de gebergten heenen wandelen. Zy drenken al 't gedierte des velds: de woud-ezels breekender haaren dorst [mede.] By dezelve woond het gevogelte des hemels, een stemme geevende van tussen de takken. | |
[pagina 151]
| |
Door 't stadig geeven,
Word hy gedreeven.
De Beek, ter welbron uitgegooten,
En door het dal daar heen gevlooten,
Ontmoet zyn drift een brok of steen,
Hy laat daar van zyn gang niet stuiten,
Maar gaat veel eer zyn loop te buiten,
Daar over of ter zyden heen.
Zo ook den vloed der klaare zinnen,
Ontsprongen uit het God beminnen:
Wat die ontmoet tot een bedwang,
Om haare dryving af te steeken,
Zy maakt 'er driftig door te breeken,
En gaat gestadig haaren gang.
Gezegend zyn die waterbeeken,
Die door het Wereld-dal gestreeken,
Zich niet vermengen met de aard,
Gelyk de poelen en moerassen,
Daar 't ongediert komt op te wassen,
Maar over loopen met 'er vaard.
Zo zal haar klaarheid eeuwig vloeijen,
| |
[pagina 152]
| |
Door 't Lusthof van het Eeuwig bloeijen,
Ontfangende in haar kristal,
De spiegeling van 't heilig wezen,
En alle schoonheid nooit volpreezen,
Tot een vermaak, in 't Zalig Dal.
| |
Deuteron: VIII: 7. | |
Job XXVIII: 4. | |
Psalm I: 3. | |
Psalm XXXVI: 9, 10. | |
[pagina 153]
| |
Psalm XLVI: 5. | |
Spreuken XVIII: 4. | |
Jezaias XXXV: 6, 7. | |
En Kapittel XLIV: 3, 4. | |
Openbaaring XXII: 1. |
|