Eerlycke tytkorting
(1634)–Jan Harmensz. Krul–
[pagina 33]
| |
Stemme:
| |
[pagina 34]
| |
O liefde, waert om loven,
O liefde! wiens ghelijck noyt is ghevonden;
O liefde! hoe verschoven
Zijt ghy gheweest, en dat om onse sonden;
Naeckt in een Stal, hier op dit Dal,
O liefde! wout ghy lijden,
Om onse herten,, van sond's verdiende smerten
Te bevrijden.
Lucksaligh Arrem leven,
Lucksaligh die, die willigh met u lijden;
En willigh haer begeven
Tot kleynheydt, die in grootheyt doet verblijden:
V sonden swaer,, in 't nieuwe Iaer,
O Menschen! wilt besnoeyen,
Vernieuw't in deuchden,, en laet u Ziel met vreuchden
In Liefd' Bloeyen.
Eynde. |
|