Gedichten
(1792)–Joannes Petrus Kleyn, Antoinette Kleyn-Ockerse–
[pagina 91]
| |
[pagina 92]
| |
't Plukt niet, onbezonnen, roozen: −
Wen men zijn verlangen weet,
Wagt het van de hand der liefde
Bloemen zonder smertend leed.
Vader, geef mij, ook op aarde,
Dat geduldig kinderhart!
'k Zal dan zelfs geen roozen plukken:
Dorens zijn 'er aan vol smart.
'k Wil voorzigtig zijn, en wagten,
Tot Gij zelf me uw' zegen geeft;
En, als kind, geduurig leeren,
Hoe men door vertrouwen leeft!
A. |
|