Gedichten
(1792)–Joannes Petrus Kleyn, Antoinette Kleyn-Ockerse–
[pagina 88]
| |
[pagina 89]
| |
Maar nu kiest ge u zelven wegen; −
Kromme wegen leiden af!
Morrend houdt ge u zelven tegen,
Steunende op uw eigen staf.
Zie, uw vader strekt zijne armen
Liefd'rijk uit naar 't doolend kind! −
Hij alleen kan u beschermen!
Volg Hem, waar hij 't beste vindt.
's Vaders leiding is zoo heilig!
Baant een pad zelfs door de zee!
In woestijnen zijt gij veilig −
Leeuwen zijn voor God gedwee.
| |
[pagina 90]
| |
Houdt u digt aan 'svaders zijde!
Kies u zelfs geen sling'rend padt
Hebt gij ergends vrij geleide,
Wen gij 't in uw' God niet hadt?
Allen steun en staf der Aarde
Mist gij bij uw' vader niet! −
Stel in God alleen uw waarde,
Hij ziet juister, dan gij ziet! −
A. |
|