Momenta desultoria
(1655)–Constantijn Huygens–In Lyricum malè exceptum.CHrysidis ante fores extinctâ cum face moestum
Occinuit pluvio sub JOve Gallus epos;
Cum per adoratas durâ mercede fenestras
Obruit innocuam saxea grando Lyram.
Galle, quid exardes? movisti saxa canendo;
Zethi frater es & filius Antiopae.
| |
Ad Amicum, cum correptae in epigrammate Syllabae longae errorem excusaret.CAndidulas ad amicum ab amico pectore voces
Nec pede, nec librâ pensito, nec numeris.
Pondus in affectu est: sciolos incuria verbi
Vexet, & è longâ litera facta brevis.
Tu tamen, ut subeas aliquid pro crimine poenae,
Jam, rogo, succedat Litera longa brevi.
| |
Ad eundem.Nihil est iniqui: quantitate lapsus es,
Et quantitate postulo plecti velis.
| |
[pagina 81]
| |
Ad eundem in suburbano, cum primam in voce parum
| |
In Iacobi Gheinii effigiem planè ipsi dissimilem, Ioci.TAlis Gheiniadae facies si fortè fuisset,
Prorsus Gheiniadae talis imago foret.
| |
Aliud.HAEreditatis patriae probus Pictor
Invidit assem Gheinio, creavitque,
Quem recreet semisse, posthumum fratrem.
| |
Aliud.QVos oculos, cujus video sub imagine frontem?
Desine, spectator, quaerere, non memini.
| |
Aliud.GUtta magis guttae similis fortasse reperta est;
Tam similis guttae non, puto, gutta fuit.
| |
Aliud.GHeiniadem tabulamq; inter discriminis hanc est
Fabula quantillum distat ab historia.
| |
[pagina 82]
| |
Aliud.TAntùm tabella est, si tabella quae bella est:
At haec, tabella bella, bella fabella est.
| |
Aliud.CUjus hic est vultus, tabulam si jure peculI
Quisque suam possit dicere, nemo sui?
| |
In hortum suburbanum Ph. Doubletii.QUi de Doubletia, proclivi Vespere, villa,
Naribus, ore, oulo pastus, & aure redis,
Quaero, suburbani magè te nitor, hospes, agelli
Cepit, an urbani cum sale candor Heri?
AMbigis: & quàm par, inquis, lactuca labello est,
Quàm bene quàm culto cultus agellus hero!
| |
Ad Iuliam.QVid fugis os ori, quid figere labra labello?
Julia ad-orari si patiare, Dea es.
| |
De amicis perpetuò coambulantibus.Copula amicorum nunquam divisa vagatur:
Hanc individuum dixeris esse vagum.
| |
Ad Sepulchr. Gustavi regis Sueciae.DE Terrae motu posthàc malè quaeritur; illam
Gustavi cinerum, cum tremit, umbra quatit.
| |
Ad Posthumum, de Pictore Medicum.OLim quem totiès errast prostitit error:
Quem mox errabis, Posthume, terra teget.
| |
[pagina 83]
| |
Ad Paullum.TImet venena Paulus, & nummis tribus,
Tribus, nec hebdomalibus, sed menstruis,
Qui salviâ se salvet assumit coquum:
Paulum venena non necabunt, sed fames.
| |
Phyllis agnita. è prosa Hispanica.OCcurrit velata suo sua Phyllis amanti;
Agnitaque, ut non te fallere, Thyrsi, rogat,
Nec potui non visa? Rogas homicidula? sensi
Sanguinem, ait, plagis emicuisse meis.
| |
In acerbulam puella effigiem.NOn loqueris, formosa, sed est in nutibus illis,
Est quod amans audit, Iulia; non patiar.
| |
In effigiem Gustavi regis Sueciae.COelum aliquis coelo, stellas expressit & ignem,
Primus hic armati fulminis effigiem.
| |
Problema ab Hispanis.QVaeritur, efferri manibus si debeat Orbis
Machina, quot corbes impleat omnis humus?
Si corbem facias, respondet tota Mathesis,
Dimidium Terrae qui ferat, ajo duos.
| |
Edictum Vnde vi.EXutus hinc & inde grandibus bonis,
Praetoris exspes Irus implorat manum.
Hic Vnde vi promittit interdicere.
At alget ille, & esurit: quid Vnde vi?
Quin unde vivat, Praetor, hoc praestes rogat.
| |
[pagina 84]
| |
Discriem navigantis & sub tonsore sedentis.ILle mari vehitur, huic stricta novacula supra est,
Et dubitet quo quis mavelit esse loco?
Ille tribus digits à letho distat, hic uno,
Hic hominis dextrae subjacet, ille Dei.
Incidamus in manum Iehovae, nam magnae sunt miserationes ejus, in manum autem hominis ne cadam. 2. Sam. 24.14. | |
In Aulam.AVlicus aulaei paries velatur amictu:
Si quis inest Aulae candro, ubique latet.
| |
In Danielis Heinsii,
| |
Equus dono mihi à Principe datus.INvide, quid celsae subitò declivia sortis
Objicis innocuo non satis aequus equo?
Hoc satis est, domitor dominus dominantis Iberi
Quem voluit famulum ferre, fero dominum.
| |
[pagina 85]
| |
Deses.LEctule, quo quasi valva meo me cardine verso,Ga naar margenoot+
Tantus amor somni, tanta cupido tui est,
Vt, si fortè tubâ, finali manè, supremâ
Evocer, & non sit septima, non movear.
| |
In Tumulo convitiatoris, qui, accusationem publicam
| |
In eodem.QVi eineres istos, hospes, convitia calcas,
Quae si non jaculor nunc quoque, terra vetat.
Sed me more meo sic sic ulciscor, & illam
Mordeo, quae, quod non mordeo, terra vetat.
| |
In eodem.Lingua procax tacet hìc: calathis date scommata plenis,
Non meruit violâ nobiliore tegi.
| |
In eodem.TErta tibi levis esto, cui levis ipse fuisti,
Cui gravis, haec tantùm sit tibi terra gravis.
Ambigis ad votum? scito me dicere, Maevi,
Quam non vidisti sit tibi terra levis.
| |
[pagina 86]
| |
In eodem.HAc jacet in terra plenus livore vacerra,
Penè pyro aut pomo, vel nuce major homo.
Qui legis haec, hospes, si vis discedere sospes,
Ni fugis has oras, rumpe repentè moras.
Succurrat cordi quantum te saepe momordi,
Injecique manus in juvenes & anus.
Nondum discedis, nondum mihi nec tibi credis?
O bone, quidquid agas, ne incide in hasce plagas.
Quae bellum in vivis commovit lingua cuiviss,
Uni non moveat mortua nec foveat?
| |
In eodem.Ga naar margenoot+D.M.S. Et procaci vmbrae N.N. Qui, quod bonis malisque omnibus Perpetuo scommate impetitis Totius vitae crimen Vno momento expiavit; Quaesita silendi aeterna necessitate qvod criminandi initum semel non invenisset, Superstes orbis tot convitiis Tandem securus posuit. | |
In Tumulum Isab. Clar. Eugen.
| |
[pagina 87]
| |
In eundem.INfantem vel anum mors haec, mors illa peremit,
Simplice cum potuit, funere facta nocens.
Heu! dolor, heu! sanctae constans infantia vitae,
Heu! rigor, infantem sustulit haec, & anum.Ga naar margenoot+
| |
In Heinsii Naeniam, vagam & ἐπίμικτον,
| |
In Gelliam testamento deceptam.GEllia flet sine fine bonum, sine labe, maritum,
Qui totas inopi liquerit aeger opes.
Mox tabulis decepta mali, cum labe, supremis.
Flet magè, quod nequeat Gellia flere bonum.
| |
Erasmi statua.QVod foliis, in ponte, foris, & sub Iove nudo,
Affixus, mediâ plebe voluto librium,
AEneus officium facio viventis Erasmi,
Jam non effigies penè, sed umbra viri.
Talis tranquillo constans animoque manuque
Ad populi in trivio verba, nuces, phaleras,
| |
[pagina 88]
| |
Talis ad hos mundi fumos, ad inania rerum,
Aure, quod hìc facio, surdus utrâque stetit.
Quod, quasi dictator mutus, non audior, & vel
Irrita, vel nulli verba sonora loquor,
Hac quoque personam frustrà clamantis Erasmi
Praefero, sors eadem vera loquentis erat;
Cum nova sub veteri incassum novitate vetustas
Quaesivit quem non repperit Orbe locum.
Res una in vitio est, unâ spirantis Erasmi
Jam non effigies penè nec umbr vocer;
Quod ridere vetor, quod possint aera vetare
Ne quo te feriam turba Batava sale.
| |
Roterodamum, in eandem.HAnc, ex aere tibi, superet quae saecula, massam,
Non auro nutrix Roterodama dico;
Ne videar summi pretium conferre metalli,
Aurec vir, quo nec gemmea digna siet.
| |
Ad eandem.QVid legis? Hoc ipsum, quo me, dum vita maneret,
Plus scio, plus fateor, non didicisse; Nihil.
| |
De eâdem ad Vrbem.FAlleris hac civem statuâ quae reddis Erasmum,
AEnea inappositè est, debuit esse salis.
| |
Eadem.
Ga naar margenoot+Patria si repetat peregrè quae verbera sensi,
Non in pelle quidem nunc, sed in aere luam.
|
|