Emblemata amatoria
(1611)–P.C. Hooft, R.J. de Nerée, C.G. Plemp–Afbeeldinghen van minne. Emblemes d'Amovr
Op de wyse: Sei tanto gratiosa.SIchbare Godt, te pralen
In wiens aenschijn, natuyr haer siele sette,
Vol eyndeloose stralen
Van vrolijck licht, en levendmakende' hette.
Die't al verquickt // die't al beschickt,
Wat leeft, oft hellept leven:
Dies u, met reden,
Den krans der wetentheden
Wordt ghegheven.
Al goet en al bescheyden
Schift ghy van een, de doodt vyande tyden;
En laschtse, tusschen beyden,
Met Lente en Herfst, die niet so bitter stryden.
Soo d'eene dach // u hooch gaen sach,
En d'ander dach ver neder,
Soud niet vol pynen,
Het breyn des werelts schynen,
Aen het weder?
| |
[pagina 120]
| |
Niemandt en heeft t'ontberen
Vw goedtheyt mildt, ghy lonckt soo vriendelijcken
Op Ambachts lien, als Heeren,
Op slordige' arme' als overdwaelsche rijcken.
Gheen straffe rol // in 'swerelds hol,
Is u belast te voeren;
Maer siel en sinnen,
Met uwe cracht, uyt minnen,
Te beroeren.
Ghy roert, op d'Aerdsche stede
De menschen by haer geest van lichaem dwerghen,
Alleene niet, maer mede,
In woeste Zee, 't woeste onghediert als berghen;
Dat nimmer stil // sich rusten wil,
Maer dobbert op de vloeden,
Gheeft hem tot spelen,
Wanneer u ooch comt streelen
Haer ghemoeden.
Lof die u heeft gheschapen,
V die mijn ooghen licht gheeft, om t'aenschouwen
't Cieraedt daer sy nae gapen,
D'eerwaerdichst van veel hondert duysendt vrouwen,
Die al haer tredt // van zeden set,
Om d'Eere t'onderhalen,
Die ghy kunt wenschen,
Van danckvaerdighe menschen,
Voor uw stralen.
De schoonheyt sach haer konste
Aen uw aenschijn besteedt soo wel gelucken,
Mijn vrouw, bevingh haer jonste
En lust, om daer een swinckjen uyt te drucken
Van goetheyts aert // die sit ghepaert
Met reedlijckheyt bescheyden,
Diep in uw aren;
In handel openbaren
Zy haer beyden.
| |
[pagina 121]
| |
Aen u werdt wel bevonden,
Dat oordeel rijp om daedt in maet te voeghen
Gheensins en is ghebonden,
Aen jaren die niet rimpels 't voorhooft ploeghen.
Ghy blinckt van jeucht,
Ghy blinckt van deucht.
De jeucht is buyt der jaren,
Maer deuchds schoonheden,
Verwelcken t'ghenen steden,
Noch verharen.
V zeden inghebooren
Soo lieflijck mijn bekoorlijck hart bestryen,
Dat haer mijn siel besworen
Op gheeft aen dees haylighe toveryen.
By daech noch nacht,
Sloft mijn ghedacht
Vw deuchden te trompetten.
Wilt uw ghenade,
(Komt u mijn dienst te stade)
Open setten.
Smelt ghy (ist nut) te samen
Eeuwighe liefd, die seecker 't best sult gheven,
Ons sielen en lichamen,
Dat zy verstreck mijn lief en lust en leven.
Gheen borst is dicht,
Voor uw ghesicht,
Ghy kent mijn hart van binnen,
Ist als ick toone,
Soo laet my van mijn schoone,
Troost ghewinnen.
|
|