Goddelicke lof-sanghen
(1620)–Justus de Harduwijn–
[pagina 163]
| |
![]() | |
[pagina 164]
| |
Clachte der kinderen van Israël inde ghevanghenisse van Babylonien ghetrocken uyt den CXXXVI. Psalme van Dauid.Super flumina Babylonis.
Ga naar voetnoot1ALs wy verr’ vande Palestijn,
En verre van die Ieudsche landen,
Mat en verslaeft gheseten sijn,
Aen die Bablonsche waeter-stranden,
Verlaeten hebbend’ al ons goet,
‘Twelck wy ghebruyckten met voorspoet;
Ga naar voetnoot2Ons ooghen wierden saen verkeert,
In lauwe traen-vloeyende beken,
Als wy u Sion heel onteert
Van alle kanten wel bekeken:
O Sion, die ghewelt en cracht,
Soo jammer hebben t’onderbracht!
Ga naar voetnoot3Wy honghen daer aen het gheboomt
Ons harpen, velen ende fluyten:
Wy hielden onsen mondt ghetoomt,
En wy ontsnaerden daer ons luyten:
Vermaeckende ‘thert, en den gheest
Met druck, en droefheydt aldermeest.
| |
[pagina 165]
| |
Ga naar voetnoot4Maer die ons naer dees slaeverny
Leyden als buyt, en roof ghevanghen:
Siende ons musick, en spel daer by
Aen die groen wilghe-tacken hanghen;
Deen op den voet daer een bevel,
Dat wy her-stellen sou’n ons spel.
Ga naar voetnoot5Sy seyden singht ons Sions liedt
En doet de snaerkens vry her-beven:
Sy seyden laet ons hooren iet,
Van ons als Sion noch was int ‘tleven,
En haere naeme stondt berucht,
Van hier tot inder hooghe lucht.
Ga naar voetnoot6Laes! hoe sou dit connen gheschien,
Datmen des Heeren lof sou singhen,
In een vremt landt, voor vremde lien?
Hoe soudemen oock voort ghebringhen,
Het suchten droef uyt ‘sHerten grond,
En ‘tsinghen blij al uyt den mondt.
Ga naar voetnoot7Ierusalem ghy schoone stadt,
Hanghend’ altijdt in mijn ghepeysen;
Seght my nu eens, seght my nu, wat
Mijn herte van u sal doen veysen.
Sal’t wesen of om druck, of pijn?
Waerachtich neen! ten zal niet sijn.
| |
[pagina 166]
| |
Ga naar voetnoot8Neen liever moet mijn rechterhandt
Heur harp en luyt-spel al vergheten;
Eer ick u, o mijn Vaeder-landt!
Al ben ick verr’ van u gheseten.
Neen, liever sy mijn stemm’ versmacht;
Dan ghy daer gaet uyt mijn ghedacht.
Ga naar voetnoot9Maer dat ghespu van Edoms saet
O Heere wilt ghedachtigh wesen:
Schimpende zeer, als door ons quaet
Dijn straffe, laes! quam neer-gheresen:
En dat ghy ons; toornigh ghestelt,
Deedt proeven u cracht, en ghewelt.
Ga naar voetnoot10Wilt nu bederven, riepen sy,
De prattighste van alle steden:
Slicht tempel, huys en hof daer by,
Van boven af al tot beneden.
Zy riepen: rooft, slaet en verbrandt:
Vermoordet al aen elcken kant.
Ga naar voetnoot11Ach Babylon ondanckbaer kindt!
Waer sult ghy dogh henen gaen loopen?
Als ghy u oock in lijden vindt
En dit helaes! al sult bekoopen.
Gheluckigh, die ons breken zal,
En bringhen u tot eenen val.
| |
[pagina 167]
| |
Ga naar voetnoot12Gheluckigh, die ‘thert, en den moed
Tot vraecke zal hebben ontsteken:
En alle dat vergoten bloed,
Met bloed te ghieten zal gaen vreken.
Gheluckigh, die u kinders cleen
Eens sal gaen swieren teghen steen.
|
|