De Psalmen Dauids
(1583)–Willem van Haecht–Is een gebet dat Godt zijn arme Kercke, verlossen ende onderhouden wille, waerin wy ooc gheleert worden dat wy in allen ongeluc ons troosten ende int gelooue stercken souden. | |
1IC roep' tot Godt end' schrey met vlijt,
| |
[pagina 210]
| |
End' hy hoort my in Eere.
Ic soek' den Heer' in mijns Noots tijt,
Des nachts wt-gestrect zeere
Is mijn handt, End' en houd' niet stil,
Want mijn sile haer niet en wil
Laten troosten, O Heere.
| |
2Wanneer ick ben in droeffenis,
Soo word' ic Godts indachtich:
Wanneer mijn hert' in ancxsten is,
Als-dan spreeck' ic aenclachtich. Sela.
Ghy houdt wacker mijn ooghen teer:
Ic en can gheensins spreken meer,
Soo heel ben ic onmachtich.
| |
3Des ouden tijts ghedenk' ic nou
End' der voorleden Iaren.
Ic ghedencke des nachts met rou
Ooc aen mijn spel van snaren,
Ende spreck' met mijn herte meest:
Ondersoeken moet mijnen Gheest,
Tot troost van mijn beswaren.
| |
4Sal dan de Heer' in eewicheyt
Verstooten heel versmadich?
Sal hy gheen ghenade bereyt
Meer bethoonen weldadich?
| |
[pagina 211]
| |
Is dan met zijn goetheyt voorwaer
Gansch wt: Heeft de belofte claer
Een eynd', soo onghenadich?
| |
5Heeft dan Godt al vergheten hier
Sijn Ghenaed' oueruloedich?
Sluyt hy zijn barmherticheyt dier
Voor toren onbehoedich? Sela.
Doch sprac ic: T'self' ic lijden moet,
De rechte Hant des Heeren goet
Cant all' verand'ren spoedich.
| |
6Daeromme ghedenk' ic verblijt
Aen Godts daden end' wercken:
Aen dijn wond'ren voorleden wijt
Ghedenk' ic met aenmercken.
Ic spreke van v wercken, siet,
End' v doen en verswijgh' ic niet
Heerlijc niet om verstercken.
| |
7Godt, uwen wech gansch heylich is,
Waer is een Godt soo machtich,
Als ghy Godt zijt? Ghy zijt ghewis
De Godt end' Heer' warachtich,
Die seer veel wonder wercken doet,
Ghy hebt v macht bewesen vroet,
Onder de volcken crachtich.
| |
8Gheweldichlijc verlost hebt ghy
Dijn volck, de Kind'ren (Heere)
Van Iacob ende Ioseph vry. Sela.
De Wat'ren (Godt vol eere)
Saghen v de Wat'ren voorwaer
Saghen v end' beanxten haer,
De diepten raesden seere.
| |
[pagina 212]
| |
9Wolke n dick goten Water claer,
Wolken donderden prachtich,
De stralen voeren henen daer.
T'donderde seer onsachtich,
Op d'Aerd' gaf uwen blixem schijn,
T'aertrijc hem roerd' op dat termijn,
End' was daer af beefachtich.
| |
10Vwen pat (Heer') inde Zee was,
In groot water v Weghen,
Men speurde doch niet op dat pas
Van uwen voet de steghen.
Ghy leyt v volc ghelijcmen doet
Een cudd' schapen, door Moysen goet
End' Aaron te deghen. 1. Gloria
|
|