Werken. Deel 2: Proza
(1895)– Hadewijch–[II]Het was op enen cinxendach dat ic den heilighen geestGa naar margenoot+alsoe ontfinc, dat ic verstont alle den wille der minnen in allen ende al die seden vanden wille der hemele ende der hemelscher ende al die volcomenheit der volmaecter gherechtecheit ende alle ghebreke der verlorenre ende alle dier willen die ic sach, in welken si waren van waerheiden ende van loghenen, ende ye sider ghevoeldic aldusGa naar voetnoot(2) der minnen van allen dien dieGa naar voetnoot(3) ic sach in alsoeGa naar margenoot+velen alse si waren. Ende doe verstondic oec alleGa naar margenoot+dieGa naar voetnoot(4) redenen diemen sprect in lxxij. manieren. Die menechfoldecheit van al desen wesenen es mi sereGa naar voetnoot(5)Ga naar margenoot+onscuult ende verstilt. Mer dat staren enechleke in heme, ende die berrentheit der minnen ende dieGa naar voetnoot(6) waerheit sijns selvesGa naar voetnoot(7) willen, diene blesscedenGa naar voetnoot(8) noch en sweghen noch en laghen nye sider in mi. Te voren vore dien tijt woudic altoes weten; in al minen doene peinsdic ende seidicGa naar voetnoot(9) emmer: wat es minne ende wie es minne. in dit te pleghene haddic ij. jaer gheweest. |
|