Werken. Deel 2: Proza
(1895)– Hadewijch–[IX]Ga naar margenoot+ God doe u weten, lieve kint, wie hi es Ende wies hi peghet metGa naar voetnoot(1) sinen knechten, Ende nameleke met sinen meiskenen, Ende verslende u in hem, Daer de diepheit siere vroetheit es; daer sal hi u leren wat hi es, Ende hoe wonderleke soeteleke dat een lief in dat ander woent, Ende soe dore dat ander woent, dat haerre en gheen hem selven en onderkint. Maer si ghebruken onderlinghe ende elc anderen Mont in mont, Ende herte in herte, Ende lichame in lichame, Ende ziele in ziele: Eene soete godlekeGa naar voetnoot(2) nature dore hen beiden vloeyende, Ende si beide een dore hem selven,Ga naar margenoot+Ende al eens beide bliven, Ja ende blivende. |
|